Op bezoek in: De Federatie Maleisië

Oppervlakte: 330.433 km² (8x Nederland)
Inwoners: 35 miljoen
Hoofdstad: Kuala Lumpur
Munteenheid: Maleisische Ringit  -  1 EUR = 4,60 Ringit
Taal: Bahasa Malaysia
Godsdiensten: Islam (55%), Christendom (7%), Hindoeïsme (7%), Boeddhisme (19%), Chinese geloofsovertuigingen (12%) e.a.
Bijzonder: Tropische Eilanden, Kuala Lumpur/Petronas Towers, Jungle van Borneo
 
MALEISIË - Kuala Lumpur
Vliegende beroemdheid
MA | Kuala Lumpur | 17 februari 2009
<vervolg van Indonesië>
Deze vlucht verloopt ook soepeltjes en we zijn zelfs vroeg op het vliegtuig. Gek genoeg hebben we geen tijdsverschil met name omdat Maleisië blijkbaar maar een tijd wil houden voor zowel het schiereiland gedeelte als Borneo. Rond 16:30 lopen we het vliegveld in en nadat we de visa papieren hebben ingevuld, krijgen we een toeristenvisa voor 90 dagen.

We lopen naar buiten en zien direct diverse aanbieders van bussen om naar het centrum te gaan. We zitten zo’n 70 kilometer buiten Kuala Lumpur en moeten dus wel met een bus of taxi naar het centrum toegaan. We kiezen voor de goedkoopste en dan kost het maar RM 7 (€1,30) voor een enkele reis; niet veel. Rijdend naar het centrum toe zien we dat het slecht weer is. Grauw en hier en daar spetters vormen het decor. Na een uurtje komen we aan op KL Sentral en lopen we naar binnen om naar de LRT te gaan. Dit is de metro van Kuala Lumpur, maar we hebben wat moeite met het vinden van het ding. Ze hebben meerdere openbaar vervoermogelijkheden en de bewegwijzering is niet altijd even goed. Uiteindelijk toch gevonden en met de metro pakken we twee haltes om naar onze wijk te gaan. Nog tien minuten lopen en we zijn bij Serai Inn; het hostel dat we via internet al geboekt hadden.

We checken in en hebben zo’n honger dat we gelijk gaan eten bij een Indiër op de hoek. Frans gaat nog op zoek naar een stekker – leuk die wereldstrekkers bij de blokker, maar ze kloppen toch niet helemaal.. – die het doet in Kuala Lumpur, maar alles is al dicht. We zijn de hele dag al op tijd vanaf vroeg en zijn bekaf. We gaan lekker slapen.

Visa shopping
MA | Kuala Lumpur | 18 februari 2009
We slapen lekker uit en komen langzaam op gang. We ontbijten in ons hostel en maken er vandaag een praktisch dagje van. Nog even geen sightseeing, want we moeten visums regelen. Men is in Azië een stuk minder makkelijk met landje kruisen dan in Zuid-Amerika en in de meeste landen die wij willen zien, moet je een visa hebben. Hier en daar kun je wel een visa bij binnenkomst krijgen, maar dan moet je ten eerste op specifieke plaatsen de grens over en kan je makkelijk ten prooi vallen aan corrupte douaneambtenaren die wat extra geld nodig hebben. We worden uitgebreid gewaarschuwd in de Lonely Planet en kiezen de zekere weg. We nemen de metro naar een station aan het uiteinde van onze kaart om naar de ambassade van Myanmar te gaan. Als we uitstappen vragen we aan de eerste de beste Maleisiër of hij misschien weet waar we moeten zijn. Hij blijft een klein half uur bellen en dingen opschrijven, haalt er nog iemand bij halverwege, maar komt tot de conclusie dat de ambassade verplaatst is naar de langste straat van Kuala Lumpur. Met andere woorden: geen idee. Hoewel heel behulpzaam, hebben we er eigenlijk niet zoveel aan en besluiten dan maar naar de ambassade van Laos te gaan; die is ook vlakbij. Hoewel vlakbij… Hemelsbreed is het vijfhonderd meter, maar we moeten er compleet omheen om er te komen en als we er komen..is het lunchtijd; ambassade dicht!

Nou ja.. we nemen zelf dan ook maar lunch en slurpen snel drie colaatjes achterover. Het is enorm heet in Kuala Lumpur en een paar kilometer lopen staat garant voor zweetdruppels op allerlei plaatsen waarvan je niet eens wist dat je daar kon zweten. We nemen nog een mie goreng (tsja, we missen Indonesië nu al!) en rond 13:00 staan we weer bij de ambassade. We hebben de visa verstrekker helemaal voor ons alleen en het blijkt dat alle vragen die ze zelf stellen op het visa formulier niet zo nodig zijn. We vullen netjes alles in en laten zowel het paspoort als twee foto’s achter zodat we vrijdag deze weer op kunnen halen met een plakkaat van Laos.

We lopen naar Jalan Ampang (die hele grote straat) om te kijken of we een beetje in de buurt zitten van het Myanmar consulaat, maar dat blijkt nog wel een eindje lopen te zijn. We besluiten dit wel in Bangkok te doen en gaan wat anders doen. We pakken de metro en de monorail (die is leuker, want dan zit je hoger en zie je meer!) naar een van de vele shopping malls om te kijken of we ons fototoestel kunnen reanimeren. De gehele shopping mall is gevuld met elektronica, maar.. niemand maakt elektronica. Ze verkopen het alleen maar. We hebben het zeker bij een vijftiental winkels gevraagd, maar niemand kan ons helpen. We riskeren de rest van de tijd dan wel met onze twee toestellen.

We drinken nog wat in een aangrenzende shopping mall en Frans laat zichzelf eindelijk scheren. De baard begon inmiddels backpackersachtige proporties aan te nemen en dat is toch iets teveel van het goede. We lopen terug naar ons hotel en relaxen even een paar uurtjes. ’s Avonds willen we gaan eten in Chinatown en lopen naar de ingang ervan. Al snel zien we dat Chinatown eigenlijk gewoon een braderie is waar je veel zooi kan kopen. Iedereen heeft wel horloges, sieraden, schoenen, shirtjes, souvenirs en cd’s, maar alles is nep en gek genoeg zien we geen enkele Chinees?! We eten bij de McDonalds om de hoek en zien op de terugweg pas ergens waar we hadden kunnen eten in Chinatown. Ach, we zijn hier nog wel even!

De rest van de avond maken we eindelijk een gedetailleerde planning van Azië en zien we dat we tijd tekort komen.. maar dat wisten we eigenlijk al. 

Halal Curry met Fue Yong Hai
MA | Kuala Lumpur | 19 februari 2009
We slapen lekker uit en gaan vandaag dan toch eindelijk de stad eens verkennen. Na het ontbijt lopen we richting ons metrostation. Niet dat we weer met de metro gaan, maar we bekijken de Masjid Jamek. Deze moskee staat er mooi bij en lijkt redelijk nieuw. De ligging is ook leuk aan het water, maar we kunnen er niet in. Vooral Marijke heeft wat moeite om de moskeeën in te komen, want lange haren los wordt niet toegestaan en bij sommige moskeen moeten de mannen gescheiden van de vrouwen naar binnen. We gaan bij deze niet naar binnen en lopen richting het Medaka Square.

Op Medaka (betekent: onafhankelijkheid) square is de onafhankelijkheid uitgeroepen in 1957 en er staan prachtige gebouwen rondom het plein. De mooiste is het Sultan Abdul Samad gebouw momenteel zowel een privégebouw als een ministerie. Met op de achtergrond de Skytower en de Petronas torens is het een enorme blikvanger. Verder zijn het hooggerechtshof, de bibliotheek en de enorme vlaggenmast – een van de hoogste ter wereld - belangrijke aanwinsten van het plein.

We lopen weer door Chinatown heen en direct valt op dat het een stuk relaxter is om ’s middags hier doorheen te lopen dan ’s avonds. De verkopers zijn minder aanhoudend en je hebt veel meer ruimte. We lopen langs een Chinese tempel naar de belangrijkste Hindu-tempel van de stad, maar die staat volledig in de steigers. De hele wijk, maar eigenlijk de hele stad, is één grote mengelmoes van culturen. De meest eruit springende culturen zijn zeker Indisch en Chinees, maar er zijn er nog meer te vinden. Ook valt op dat er blijkbaar weinig gemixt wordt tussen de verschillende rassen. De Indiërs blijven echte Indiërs, de Chinezen idem en de Islamieten zijn al helemaal streng in hun keuzes. Leuk voor ons is dat ze allemaal hun eigen kookkunsten hebben meegenomen. Zo kunnen we genieten van authentieke curry’s, Fue Yong Hai en is de McDonalds er trots op ‘Halal’ te zijn. Maleisië is hoofdzakelijk Islamitisch, maar vrijheid van godsdienst is gegarandeerd in de grondwet.

We lopen langs het oude treinstation wat met Islamitische kunst mooi is gemaakt, maar we kunnen er maar moeilijk komen. We besluiten lekker te gaan eten in Chinatown met de Aziatische trots, Tiger Beer. Het is niet makkelijk om bier te krijgen – wederom islamitisch – want meestal staat het niet eens op de kaart en sommige supermarkten verkopen het niet. Hierna kijken we nog wat rond in Chinatown en koopt Marijke nog een nieuw shirtje voor de rest van de reis voordat we teruggaan naar onze hotelkamer. Het is erg heet in Kuala Lumpur en dat zorgt ervoor dat het tempo laag is en het heerlijk is om even een paar uur thuis te zijn in de airco.

’s Avonds gaan we laat heerlijk eten bij de Indiër om de hoek en relaxen we nog op de kamer voordat we gaan slapen.

Uit de Hoogte
MA | Kuala Lumpur | 20 februari 2009
Voor het eerst een wekker in Kuala Lumpur. We willen vandaag naar grote hoogtes stijgen en moeten hiervoor vroeg op staan. We ontbijten even – inmiddels met de gekochte pindakaas en chocoladepasta! – en pakken de metro naar ‘KLCC’ waar de Petronas torens te vinden zijn. We halen kaartjes op om op de verbindingsbrug te mogen van het kantoor en we zijn nog op tijd voor vandaag; om 16:30 kunnen we nog naar boven. De kaartjes zijn gratis, maar je moet er voor 10:00/11:00 zijn wil je dezelfde dag nog naar boven kunnen.

We lopen naar buiten om richting de Skytower te gaan. Onderweg maken we een tussenstop om het Ernst&Young gebouw te zoeken voordat we bezweet bij de Skytower aankomen. Hier betalen we een belachelijk groot bedrag van RM 38,- pp om naar boven te mogen. Men verkoopt het dan leuk dat je er vier extra attracties bij krijgt, maar alle vier de ‘attracties’ zijn behoorlijk saai en zonde van de tijd. We koelen eerst even af met een colaatje voordat we naar de F1-simulator gaan. Klinkt grappig, maar Frans weegt teveel (grmpf) om te mogen meedoen en je mag welgeteld 2 minuten racen op een leeg veld. Hierna gaan we maar naar boven voor een mooi uitzicht. De Skytower van Kuala Lumpur is de vierde hoogste skytower ter wereld en wij kunnen naar het uitkijkpunt op 276 meter hoogte. We hebben een fantastisch uitzicht over de hele stad en omstreken en vooral hier is goed te zien hoe groot de Petronas Torens wel niet zijn. Met allemaal omringende wolkenkrabbers eromheen is duidelijk te zien dat de Petronas Towers daarboven nog een flink stuk uitsteken. Ook hebben ze in de Skytower een soort ode aan alle andere skytowers in de wereld staan. Wij staan even stil bij die van Auckland waar we een paar maanden geleden nog op stonden en natuurlijk onze eigen skytower, de Euromast!

We lopen een paar rondjes en gaan terug naar beneden. De overige drie ‘extra’ attracties maken we plichtsmatig (we hebben er toch voor betaald hè) op, maar dat gaat heel snel. De canopy is geannuleerd, de ‘Winter Wonderland’ is een dorpje voor kinderen en de ‘dierentuin’ is een verzameling beesten in veels te kleine hokjes en daardoor alleen maar identieke rondjes blijven rennen.

We lopen door het aangrenzende park naar het metrostation, maar alles is dusdanig slecht aangegeven dat we aan de verkeerde kant uit het park komen. Dan maar even snel naar huis om onszelf op te frissen. We pakken de metro en gaan weer naar de ambassade van Laos. Hier liggen onze paspoorten al klaar en zijn we beide eigenaar van een vers plakkaat laos-visum. We lopen weer terug naar het KLCC waar we even gaan shoppen (vooral kijken, kijken, niet kopen) voordat we bij de Starbucks neerploffen. We sloffen een half uurtje later naar beneden en krijgen bij de ingang van de Petronas torens een uitleg over Petronas en de bouw van de torens. Helaas is dit een iets te hoog ‘wij zijn fantastisch-gehalte’ en zijn we blij als we eindelijk naar boven mogen.

De petronas torens waren tot 2004 het hoogste gebouw ter wereld met 452 meter, maar wij gaan maar tot de 41ste verdieping waar de verbindingsbrug is tussen de twee torens. Ook hier hebben we weer een mooi uitzicht over Kuala Lumpur en omstreken en kijken we even rond. Hierna gaan we bij de Delifrance een lekker broodje eten (eindelijk weer lekker brood!) en kaarten we even. Om 18:45 zitten we in de bioscoopzaal, want we hebben kaartjes gekocht voor ‘Valkyrie’. Hoewel de zaal enorm koud is – men is gek op airco – is de film leuk en koelen we duidelijk af. 

Hierna maken we nog een paar foto’s van de Petronas Towers die fantastisch mooi verlicht zijn voordat we thuis neerploffen op bed. We zijn moe en gaan lekker slapen.

Indiers = Gek
MA | Kuala Lumpur | 21 februari 2009
We slapen lekker uit en komen maar moeizaam op gang. We ontbijten rustig aan en lezen nog even op de kamer voordat we in actie komen. Na 12:00 zijn we pas onderweg naar de Batu Caves. Zoals gezegd zijn er veel Indiërs en die zijn voornamelijk Hindu. We hebben nog levendige herinneringen aan India en weten wat dat betekent, maar in Kuala Lumpur – beter gezegd, dertien kilometer buiten Kuala Lumpur – hebben ze een berg toegeëigend en er een grote tempel van gemaakt. We zijn benieuwd en pakken de bus in Chinatown richting de berg.

Na een uurtje rijden door de buitenwijken van Kuala Lumpur komen we aan bij de berg. Het is heet en zien op tegen de 272 treden die we omhoog moeten in de brandende zon, maar iemand moet het doen. We zien een enorm (43 meter) gouden ‘Murga’ standbeeld wakend voor de grotten met daarachter de trappen. We klauteren omhoog en komen in de grootste tempel/grot terecht waar we gelijk zien dat ook hier de Indiërs er een enorm zooitje van kunnen maken. Het stinkt en het is overal een troep; toch knap. De grot heeft een natuurlijke koudere stroom wat het aangenaam maakt, maar binnen de grot is verder niet zoveel te zien. Aan het einde van de grot staat nog een kleine hindutempel, maar het valt eigenlijk een beetje tegen. De locatie is prachtig met een geweldig uitzicht op de stad Kuala Lumpur, maar het Hindugebeuren is simpelweg niet zo boeiend. We gaan nog een tweede grot in, maar daar mag je niet verder zonder gids (die uiteraard ietwat duur is). Daarbij zie je weinig en stinkt het er enorm naar de enige bewoners van de grotten; vleermuizen.

We gaan weer naar beneden en pakken de bus terug. Onderweg terug zien we hoe anders Maleisië al is buiten de grote stad. Het ziet er wat armoediger uit, is ook vaker vuil te zien op straat en men ziet er wat armer uit. Dat is wel wat anders dan de Petronas shopping mall waar alleen maar Gucci, Versace, Armani en Louis Vutton te krijgen is. Eenmaal terug in Chinatown gaan we direct richting de Chinees, maar we zien onderweg een gitaarhandel. De gitaren zijn goedkoop – Frans zou er zo een meenemen als dit een ‘normale’ vakantie was geweest – maar ze hebben ook apparatuur voor gitaren zoals metal distortion. De huidige van Frans is aan het eind van zijn leven en hij laat deze kans dus niet voorbij om een goedkope Boss ML-2 te kopen! Hierna gaan we chinezen in Chinatown en relaxen we even.

Eenmaal thuis koelen we echt af en lezen we wat voordat we weg willen naar de Indische markt. Maar een lekker tropisch regenbuitje gooit roet in het eten en we blijven nog even wat langer voor de tv hangen; we hebben kabel-tv dus geen probleem. Als de regen eindelijk klaar is met naar beneden vallen, gaan we alsnog naar buiten, maar als we bij de eerste rij kraampjes komen, zien we dat er al opgeruimd wordt. Blijkbaar is de ‘nachtmarkt’ maar tot 22:00/23:00. We lopen door naar de hoofdstraat en die is nog wel redelijk gevuld met kraampjes en bijbehorende mensen. Het is vooral prullaria en eten en lijkt erg op de markt in Chinatown. Tevens zien we op de Indische markt niet al teveel Indiërs; dit komt bekend voor!

We lopen een rondje en gaan weer terug naar het hotel om te gaan slapen.

Druppeltjes
MA | Kuala Lumpur | 22 februari 2009
Lekker uitslapen weer – dat wordt nooit saai – en we ontbijten redelijk laat. We hebben een luidag vandaag en dat betekent dat we zelf even een wasje draaien. We hebben een balkonnetje boven op ons hotel dus kunnen we de zon gebruiken. Helaas hebben de weergoden dit zien aankomen en regent het vrijwel de hele dag. Men geeft aan dat dit ‘bijna nooit gebeurt’ en we prijzen onszelf dan maar gelukkig dit natuurfenomeen mee te mogen maken. Vooral omdat het regent komen we het hotel vrijwel niet uit behalve voor lunch en diner wat we bij de twee zo dicht mogelijke tenten eten.

We kijken wat tv en ’s avonds genieten van wat onvervalst bankhangen, filmpje, biertje en pringles. We hebben het er druk mee.

Arme sloebers
MA | Kuala Lumpur | 23 februari 2009
We hebben een vliegdag, maar kunnen nog steeds uitslapen. Dat gebeurt niet vaak en we genieten er ook van. We hebben gisteren gevraagd of we iets langer kunnen blijven in onze kamer en dat geeft ons airco t/m 14:00; heerlijk.

We wassen onze handdoeken uit en hangen die buiten te drogen, maar tijdens onze lunch in Chinatown begint het alweer te gieten en worden onze handdoeken natter dan dat we ze ophangen hangen..dat gaat stinken! De lunch in chinatown viel sowieso vies tegen. Onze reguliere tent was dicht en de buurman weet blijkbaar niet hoe die met klanten om moet gaan.

We relaxen nog even in het hotel voordat we rond 16:30 op weg zijn naar uiteindelijk Bangkok. We pakken de metro, pakken de bus en 1,5 uur later zijn we op Kuala Lumpur airport. We checken in en geven onze laatste Ringgit uit bij de McDonald's (het enige wat we nog kunnen betalen) en aangezien we sloeberig vragen hoeveel de mayonaise extra kost krijgen we die gratis; we voelen ons ver onder de armoedegrens zitten, maar we hebben wel lekker eten! Na nog een paar uurtjes wachten doorlopen we de douane en zitten we even later in het vliegtuig onderweg naar Thailand.

 <Lees verder bij Thailand>

Hoogtepunten

  • Petronas Towers

Dieptepunten

  • Chinatown : Geen chinees gezien!

Hotel

Voor RM 70,- moet je zeker wel in staat zijn om in Kuala Lumpur een kamer te huren.

Eten

Aangezien Maleisië altijd al een mengelmoes is geweest van bevolkingsgroepen, zie je dit goed terug in het eten. Typisch Indisch en Chinees is makkelijk te vinden, maar alles wat in Azie te krijgen is, is zeker in Maleisië ook ergens te krijgen.

Post

Geen post verstuurd vanuit Maleisië

Bank

Alle banken waren gratis voor Rabobank pashouders.

Tips

  • Chinatown is net even iets leuker overdag wanneer de verkopers niet zo opdringerig zijn en de ruimte een stuk meer is.

 

Reis terug naar Indonesië

Naar foto-album

Reis verder naar Thailand

 
© de Smit | www.wereldwijd.org | 2008-2009 | Alle rechten voorbehouden | Contact |