Op bezoek in: Koninkrijk Spanje

Oppervlakte: 505.000 km² (12x Nederland)
Inwoners: 45 miljoen
Hoofdstad: Madrid
Munteenheid: Euro
Taal: Spaans
Godsdiensten: Rooms-Katholiek (88%), Anders (12%)
Bijzonder: Flamenco, voetbal, stierenvechten & Gaudi
 
SPANJE
Het vertrek..
Spanje | Madrid | 14 juni 2008
Na een verschrikkelijke nacht op de o-zo-lekkere bank van moeder de vrouw is het dan eindelijk 14 juni 2008. Banken zijn gemaakt om op de zitten, zeker niet om op te slapen zo blijkt. Tel daar een bijna ongezonde dosis zenuwen bij op en je hebt een garantie voor een slechte nacht. We worden opgehaald en weggebracht naar Schiphol in ons eigen squadron met de beste vrienden en beider moeders. Na het inchecken komt het afscheid nemen wat het beste snel en pijnlijk kan voordat het helemaal gaat verdrinken in een emotionele teneurgang. Nadat we de douane door zijn valt er een last van mijn schouders af wat bijzonder lullig klinkt voor ons afscheidscomité. Het heeft echter niets met hun te maken, maar we zijn eindelijk alleen met z’n tweeen, hebben alles achter ons gelaten en gaan een jaar lang vakantie tegemoet waarin we ook lekker elkaar nog eens veel beter gaan leren kennen. Het gevoel klinkt fantastisch en we vieren dit met een fristi en een chocomel (ja, we gaan nu helemaal los).

Doordat een nogal simpel gezelschap om ons heen zit (en daarbij ook nog eens plat Amsterdams praat; iets wat het geheel niet ten goede komt) duurt de vlucht langer dan je zou hopen, maar om 10:20 landen we – iets te vroeg – op Aeropuerto de Barajas in Madrid. Het vliegveld is mooi en groots opgezet, maar meteen valt op dat het een stuk rustiger is dan op Schiphol. Niet alleen zijn er minder mensen, maar ze lijken ook allemaal wat ingetogener te zijn en praten niet zo hard?!

Onze draagbare huizen arriveren al snel en we bouwen het geheel om in rugtassen. We checken het metrosysteem en die blijkt erg overzichtelijk te zijn. Helaas staat alles alleen maar in het Spaans dus dat was even puzzelen op het ticketautomaat (het lijkt een beetje op Find-it spelen). Na twee keer overstappen, komen we aan op Plaza del Callao midden in Madrid en zien we voor de eerste keer een lekkere zon en onze reisbestemming voor de komende paar dagen.

Na ingecheckt te hebben in Pension Malagueña gaan we schransen (eten kan je het echt niet noemen..) bij de McDonalds om onze honger een paar uur te kunnen stillen. Meteen valt op dat de mensen wel praatjes hebben en stoer over willen komen, maar daar niets meer van over is als men merkt dat je geen Spaans kan praten. Mijn Spaans is wellicht gebrekkig, maar nog altijd beter dan dat de gemiddelde Duitser die Nederlands spreekt aan de ‘s-gravenzandse riviera; ik probeer het soms tenminste nog. Helaas is dit andersom niet het geval en hebben we de eerste dag al door dat iedere Spanjaard dichtklapt en zelfs soms helemaal niet meer brabbelt en denkt de handel af te kunnen doen met een knikkende beweging.

De volgende paar uur hebben we het bed even grondig bestudeerd en uitgerust weer op stap gegaan om een tapasbar te zoeken. Dit is gelukt en even later hebben we eten, drinken en voetbal (EK 2008). Grappig genoeg zien we tussen het voetbal door beelden van Plaza de Colon waar een uitzinnige menigte het plein heeft overgenomen – inclusief voetbalschermen – en zenuwachtig hoopt op een Spaans doelpunt. Aangezien dat een kilometer verder is besluiten we even poolshoogte te gaan nemen. Een half uurtje later zijn ook wij op de Spaanse TV als er af en toe geswitched wordt naar het plein in Madrid op TV. Aangezien Spanje wint wordt iedereen gek en zien we hele hordes mensen schreeuwend, toeterend en blij voorbij lopen als ook wij rustig aan weer terug naar ‘huis’ lopen. Door de afgelopen slechte nacht, gaan we wat uren inhalen..

Op zoek naar Flippie
Spanje | Madrid | 15 juni 2008
Na lekker uitgeslapen te hebben dalen we af van onze portiekwoning op zoek naar een lekkere ontbijtgelegenheid die we al snel vinden bij Rodilla. De Madrilenen houden erg van zoetigheden en dat zie je duidelijk terug in het ontbijt. We nemen croissants, chocoladedonuts en koffie met versgeperste jus d’orange, we hebben het slecht. Dit bevalt dusdanig goed dat we per direct deze tent omdopen tot hofleverancier van ons ontbijt.. voor zolang we in Madrid zijn.

We beginnen onze wandeling vandaag door Madrid bij het Plaza Mayor. Gebouwd rond 1617 is dit plein altijd in functie geweest voor allerlei festiviteiten en stierenvechters. Nu heeft de horeca en de regering het overgenomen en samen met el toerist is het een bont gezelschap. In het midden staat Felipe III (beter bekend als het ‘derde flippie’) stoer te zijn, maar de statige gebouwen eromheen zijn net even iets interessanter.

We lopen door naar El Rastro waar de zondagsmarkt diverse straten heeft veroverd en waar nuttige zaken afgewisseld worden met nutteloze prullaria. Het is enorm druk en we waggelen tussen de Madrilenen en toeristen in een lange sliert door de markt heen. Grappige vermelding voor een man die met een boel glazen ‘Fur Elise’ aan het spelen was door zorgvuldig de toppen van de glazen aan te raken. Het einde van de markt wordt gekenmerkt door niet-zo-heel stoere politiescooters en we wandelen door.

Na een (lelijk) parkje lopen we door naar Puerta de Toleda, een van de oude ingangen van de stad. Vlakbij staat een enorme kathedraal San Francisco el Grand. Hoewel van buiten niet erg bijzonder, bleek deze kerk van binnen enorm versierd te zijn van top tot teen met als hoogtepunt erg mooie muur- en plafondbeschilderingen.

Het weer begint ondertussen tegen te sputteren en er vallen wat druppels, maar aan de lucht te zien gaat het niet lang duren. We lopen naar het Koninklijke gedeelte van de stad en verstoren het middaggebed in de Catedral de la Almundena. Hier is het veel drukker dan in de San Francisco wat een beetje vreemd is, want deze kerk is een stuk lelijker! Wellicht voelen mensen zich hier belangrijker, omdat deze kerk direct naast het paleis staat. In deze kerk ook een fraai staaltje nepperij. Hoewel het wel vaker in kerken gebeurt dat je voor een paar centen een kaarsje aan kan steken, is het hier wel de bedoeling om geld te geven, maar niet om een kaarsje aan te steken; hier krijg je een elektrisch lichtje voor terug (?)!. Tevens wordt triest duidelijk dat de mensheid het niet meer zo ziet zitten om alles op te biechten wat men allemaal fout heeft gedaan; de priester valt in slaap wachtend op een verloren ziel.. We maken maar een foto zodat de beste man zich nog een beetje nuttig kan voelen.

Naast de kerk staat dus het Paleis wat er groots uitziet met pracht en praal. We gaan nog even niet naar binnen, want ’s woensdags is het gratis en we blijven wel Nederlanders! Het aangrenzende Plaza de Oriente met Felipe IV (ja, het vierde Flippie!) ziet er mooi uit met een bijbehorende fontein.

’s Middags zijn we even siesta wezen houden ‘thuis’ alvorens door te gaan naar het Dia del Deporte – 15 juni. We wisten niet precies wat het was, maar we begrepen eruit dat er een concert op een plein werd gegeven en dat Madrid zich kandidaat ging stellen voor de Olympische Spelen voor 2016. Het blijkt echter pas een stuk later te beginnen en lopen lekker door het Parque del Retiro via het Puerta de Alcala. We zijn, zoals verwacht, niet de enige in het park en het is echt een drukte van jewelste met mensen. We relaxen met wat boekjes en de zon en kijken naar de voorbij slenterende mensen. Na de laatste zonnestralen lopen we via ‘Pans’ (broodjeszaak) terug naar het hotel.

De rust gevonden
Spanje | Madrid | 16 juni 2008
Wederom weer een mooie dag in Madrid, hoewel ze zelf hoogstwaarschijnlijk het net iets te koud vinden, maar de zon schijnt vaak, het is rond de 25 graden en er valt geen of nauwelijks regen. We starten de dag weer bij Rodilla’s met een heerlijk ontbijtje en lopen over de Gran Via naar Plaza de España waar Don Quichote op een paard hobbelt op dit mooie plein. Op de achtergrond Madrid’s eerste wolkenkrabber en op het plein zelf nog wat aardige fonteinen. De Madrilenen kunnen fonteinen maken beter overlaten aan de Romeinen, want erg bijzonder zijn ze doorgaans niet.

We lopen door naar een wat merkwaardige tempel. Als dank voor het helpen bij het redden van Abu Simbel in Egypte, kreeg Spanje deze complete tempel kado van Egypte. Het is zo’n 2200 jaar oud en staat nu weg te waaien op een heuvel met een mooi uitzicht op het Paleis, bijbehorende kerk en een flink stuk van Madrid. In de bijbehorende tuin zien we pontificaal een van Madrid’s problemen liggen, clochards. We zien ze vrij vaak, vooral in alle tuinen en parken, liggend of zittend met hun gehele hebben en houden een beetje de wereld aanstaren. De hoeveelheid valt op en we krijgen ook niet het idee alsof iemand er wat aan gaat doen. Veel bedelaars in de stad proberen ook wat bij te verdienen door ongetwijfeld tranentrekkende bordjes voor zich te houden (soms wel handig als je geen Spaans kan lezen) en af en toe trekken ze je aandacht door je vast te gaan pakken; iets wat vooral Marijke snel irriteert.

Even later zien we bij de ingang van de Jardines del Campo del Moro een fantantisch zicht op het paleis en de voorliggende tuin. Je ziet gelijk dat hier veel werk in zit en dat het erg goed wordt bijgehouden. In dit parkje volop mogelijkheden om even rustig te zitten wat we dan ook meerdere malen doen. Het is hier bijzonder rustig wat natuurlijk wel te maken kan hebben met de dag en het tijdstip (maandag rond 12:00).

Na een paar uur wandelen we door de Calle Mayor langs het Casa de Ville (gemeentehuis), Plaza Mayor en eindigen we op Plaza del Sol. Het Plaza del Sol wordt gekenmerkt als het echte centrum van de stad, maar dit weten de Madrilenen gruwelijk te verpesten door wegwerkzaamheden, de grootste taxi standplaats hier te plaatsen en door maar liefst 10 straten hierop uit te laten komen wat chaos met zich meebrengt. Wel een leuke vermelding voor het symbool van de stad, de beer die in de aardbeiboom klimt.

We houden onze siesta weer in het pension en doen een wasje en een rustje. Het valt ons op dat de Spanjaarden redelijk kleine mensen zijn. Marijke voelt zich helemaal thuis hier en Frans kan lekker overal overheen kijken. Ook kunnen we na een paar dagen wel vermelden dat Madrid het vooral moet hebben van haar mooie gebouwen, monumenten, pleinen en parken. Madrid zal hoogstwaarschijnlijk fantastisch zijn voor een architect of bouwkundig medewerker, maar voor ons is vijf dagen eigenlijk wel iets teveel van het goede. We compenseren de overdaad aan tijd door alle parken eens rustig te gaan bekijken en extra veel te relaxen.

We proberen het internet uit bij Zahara en dat werkt uitstekend alvorens we boodschappen doen bij een chinese supermarkt om avondeten bijelkaar proberen te sprokkelen. Dit lukt niet al te best, maar we hebben wel weer eens vers fruit, een lekker biertje voor op de kamer en toetjes! We eten bij een typisch Madrileens restaurant, McDonalds (tsja, als de stad er zo’n twintig heeft..). Op de kamer proberen we voor het eerst onze waslijn en zijn euforisch over het resultaat en willen bijna gelijk alles gaan wassen.

Parkie hier, Tuintje daar
Spanje | Madrid | 17 juni 2008
We lopen na onze ochtendrituelen (wakker worden, wassen, ontbijten) naar het Plaza de España en proberen van een mooi uitzicht te genieten op een van de wolkenkrabbers. Overal worden we weggestuurd en onze ‘ik domme toerist, ikke gewoon doorlopen’ tactiek werkt dus niet al te best. Als vervanging vermaken we ons kostelijk door grote hordes toeristen voorbij te zien flitsen, letterlijk en figuurlijk, al zittend op een bankje in de zon. Tot voor kort behoorden wij tot deze groep toeristen met onze Djoser georganiseerde reizen, maar om dit op deze manier mee te maken ‘genees’ je wel een beetje van dat soort reizen.

Bussen toeristen (de japanners blijven het leukst) stoppen langs de rand van het park waar het kuddevolk wordt uigeladen en bijelkaar wordt geblaft door de toerleider. Veelal komen ze al fotograferend – nog niet eens wetend wat ze fotograferen – al aangestoomd en rossen ze de wederhelft op een goed plekje om maar een goede foto te hebben voor  ‘thuis’. Eén stel presteerde het om chagrijnig aan te komen struinen, klaar te staan met een lach voor de foto en na de klik direct weer het gezicht op chagrijnig terug te zetten.

Wij lopen door naar het Paleis en komen terecht in de Jardines de Sabatini waar de grote blikvanger niet de fraai gevormde tuin met zijn mooi bijgehouden bomen of het prachtige uitzicht op het Paleis of de wirwar aan struikjes, maar juist de zwerver die in zijn eentje – maar met hoogstwaarschijnlijk meer personen in zijn hoofd – een dialoog aan het houden was met zang tussendoor en die even lekker zijn was aan het doen was in de Paleistuin.

We lopen langs het Paleis en maken nog een mooie foto van onszelf alvorens terug te keren naar het hotel om spullen op te halen. We pakken onze grote handdoek en boekjes en lopen via de broodjeszaak naar Parque del Retiro om te picnicken. We eten heerlijk en genieten van het weer en de rust in het park. Meteen valt op dat – hoewel een normale dinsdagmiddag – het park druk bezet is, met overal wel mensen en dat het goed bijgehouden wordt.

Na een poosje slenteren we door naar de grote blikvanger van het park, Estanque  (botenmeer), met daarachter het monument voor Alfonso XII waar we even wat drinken op een terras. Na Marijke op een standbeeld te hebben geplaatst – alsof ze nog niet bijzonder genoeg is – lopen we dieper in het park via Palacio de Velázquez naar het prachtige Palacia de Cristal. Het kristalpaleis ligt mooi voor een meer met veel dieren en een heuse waterval (bijna echt). Na de rozentuin en het vissershuis houden we het voor gezien en lopen door de avondspits terug naar Zahara om Italiaans te eten en lekker even naar de kamer te gaan.

Nadat we opgefrist zijn grijpen we onze Nederland – Oranje – Badhanddoek en lopen door de straten van madrid op weg naar onze tapasbar. Niet omdat we nu zo’n geweldige behoefte hebben om tapas te eten, maar omdat we een paar dagen ervoor gezien hadden dat ze daar alle voetbalwedstrijden uitzenden en vanavond de EK-wedstrijd tussen Oranje en Roemenië en de andere poulewedstrijd live uitzenden. Onder het genot van een drankje zien we Oranje winnen waarmee we de aanwezige Roemenen kunnen uitlachen nadat we genoten hebben van de nagelbijtende, zenuwachtige Fransen die ook hun ploeg uit het EK gespeeld zien worden. Hierna ligt ons bed op ons te wachten.

Feeling Hot, Hot, Hot
Spanje | Madrid | 18 juni 2008
We staan weer lekker laat op en slenteren in de vroege ochtendzon naar Rodilla voor onze opstartbenzine en lopen door naar het ‘Monestario de las Descalzas Reales’. Onze EU-paspoorten zijn vandaag goed voor gratis entreekaartjes (later ook in het Paleis) en we worden verwacht om 11:30 om de toer met een gids te kunnen starten. Een fraai staaltje internationaal georiënteerd zijn vinden we hier terug. We mogen alleen naar binnen als we de toer met een gids doen die de toer alleen in het Spaans doet, maar er mogen wel vragen in het Engels gesteld worden. Dit op een dag dat alle EU inwoners gratis terecht kunnen in het klooster (?). Maar goed.. we wandelen in kuddevorm door het klooster en zien Jezus, Maria, Jezus, Maria, Jezus, Maria (kortom: een beetje saai..) en zien tot onze grote spijt dat het echt mooie werk toevalligerwijs in de stijgers staat. De trap is een waar kunstwerk en prachtig versierd, maar met stalen hekwerken ervoor is het toch ‘anders’.

We lopen terug naar het hotel om het boekje van Daan & Suzan open te maken voor week 1. We lezen dat we weg zijn gegaan en dat we via Barcelona *ugh, we zijn in MadridJ* naar Rio de Janeiro gaan vliegen wat inderdaad morgen gaat gebeuren! We gaan door naar het Paleis om ook hier binnen een kijkje te nemen. Het grootste plein voor het paleis is al statig en mooi, maar de entree van het paleis is werkelijk waar adembenemend. Vooral de mooie fresco’s op het plafond en de weelderige versieringen rondom overdonderen en laten je even stilstaan. De mooie zuilenhal, troonzaal en eetzaal zijn vervolgens ook erg mooi en de zalen ertussenin zijn leuke tussendoortjes. Helaas mogen er geen foto’s genomen worden dus hebben we er niet al teveel genomen. De apotheek, in een apart gebouw, is groter dan ons huis en laat ook nog erg goed zien hoe het er vroeger aan toe ging met alle potjes.  

Via Pans (onze vaste broodleverancier) slenteren we door de hete middagzon naar het Parque del Campo del Moro (paleistuin) om op een paar bankjes te gaan zitten. We lezen een paar boekjes uit en gaan via de apotheek (Frans heeft wat last van droge voeten wat openscheurt) naar het hotel om uit te puffen. Na het eten in Zahara’s (geen aanrader..) betalen we de kamer en relaxen we verder op de kamer om rustig aan in te pakken, tas te verstellen en bij te komen van Madrid.

Come Fly with me..
Spanje | Madrid | 19 juni 2008
Het is de bedoeling wakker te worden door de wekker vandaag omdat we ‘vroeg’ op moeten – de hele week zijn niet eerder wakker dan 08:45 en moeten nu om 08:00 opstaan – maar we zijn vanzelf al wakker geworden. We douchen een laatste keer in Madrid en pakken alles nog even goed in. Via Rodilla rijden we met de metro naar Airopuerto de Barajas om in de rij te mogen staan bij Iberia. Alles gaat goed en merken dat deze luchthaven enorm is als we nog eens een flink stink met de luchthavenmetro door moeten naar onze gate.

Na het middaguur boarden we in het vliegtuig en voordat we de passage in de Lonely Planet gelezen hebben dat Brazilianen vriendelijk en behulpzaam zijn, wil onze buurman in het vliegtuig al wat tips en hints geven over Brazilië. Na de initiële – veels te Nederlandse - gedachtegang ‘waar bemoei je je mee’, veranderd dit al snel in dankbaarheid voor het proberen te helpen. Zijn Engels is niet al te best, maar de wil is er en dat is toch leuk! Zoals gewoonlijk is de vlucht verder saai, het eten niet al te best en duurt het allemaal erg lang.

 
Reis terug naar Nederland

Naar foto-album

Reis verder naar Brazilië

 
© de Smit | www.wereldwijd.org | 2008-2009 | Alle rechten voorbehouden | Contact |