Djoser.nl -- Avontuurlijke reizen met net dat ene kleine beetje extra..Djoser.nl -- Avontuurlijke reizen met net dat ene kleine beetje extra..

 

Cuba RONDREIS

 

Inleiding:
Deze pagina moet de reisbeschrijving gaan worden van de Cubareis van Djoser. De reis is er één van 18 dagen en verloopt in een cirkel het gehele eiland rond.

De reis is van 10 augustus t/m 27 augustus 2007 en wij zullen hieronder gaan trachten te beschrijven hoe wij de reis hebben ervaren in dagboekvorm. De reis is voor een groot gedeelte al beschreven op de Djoser-site (link) hoewel over het algemeen de invulling ter plekke geheel aan de reiziger(s) zelf over wordt gelaten.

De reis wordt verzorgt door 'Air France' (tijden zijn allen lokale tijden):
10 augustus: 
Amsterdam  11:05  - Parijs  12:20    (AF1341)
Parijs  13:50 -  Havana  17:35          (AF474)

26 augustus:
Havana  20:25  -  Parijs  11:30 (volgende dag)    (AF479)
Parijs  12:45  -  Amsterdam  14:00                    (AF1740)

Aanbevolen vaccinaties: Hepatitis A en DTP (Difterie, Tetanus & Polio). Zie www.lcr.nl voor meer informatie.

Geldzaken
De Amerikaanse dollar is niet meer geldig is als betaalmiddel. In plaats van de dollar is nu de zgn. 'peso convertible' het betaalmiddel.

Pinnen: is niet mogelijk
Contanten: euro's (in kleine coupures) kan men ter plaatse omwisselen naar de peso convertible. Zorg voor onbeschadigde biljetten.
Traveller Cheques: in euro's of dollars
Creditcard: In de plaatsen Havana, Viñales, Trinidad, Santiago en Varadero is het mogelijk om contant geld op te nemen.

Weer
Cuba ligt op de rand van de tropen. Het hele jaar door is de temperatuur zeer aangenaam en komt maar zelden onder de 25°C. De droge periode zijn onze wintermaanden, van oktober tot april. Tijdens de zomermaanden van mei tot augustus kan het af en toe regenen. De kans op zo'n kort maar hevig tropisch regenbuitje is eigenlijk vooral aanwezig in het zuidoosten van het eiland. Het klimaat op de strandlocaties aan de noordkust is vrijwel het hele jaar door zeer aangenaam.

Landeninformatie:
Cuba is met 115.000 km² het grootste eiland van de Antillen en is drie keer zo groot als Nederland. Geografisch gezien ligt het eiland slechts 180 km ten zuiden van de Amerikaanse staat Florida. Het landschap op Cuba is zeer gevarieerd. Het oosten wordt beheerst door de onherbergzame Siërra Maestra, de hoogste bergketen van het eiland. De natuur in het westen wordt gekenmerkt door de mysterieuze nevelwouden van de Siërra del Escambray en de kalkstenen heuvels rond Viñales. Veel bossen op Cuba hebben inmiddels moeten wijken voor suikerrietplantages die je over het hele eiland tegenkomt. De mooiste zandstranden vind je bij Varadero, aan de noordkust.

Voorbereidingen:
Na geboekt te hebben van de 18-daagse reis, zijn we gelijk het boek over Cuba even gaan halen; het is de trotter geworden. Informatie opgezocht over de toeristenkaart (http://www.embacuba.nl/consulate.htm). Voor Frans' verjaardag heeft hij nog een ANWB-boek over Cuba gekregen die natuurlijk ook goed van pas zal komen. Tevens hopen we onze eerste echte vakantiefilm te kunnen maken aangezien we ook een videocamera/camcorder hebben gekocht!

Reisverslag

Vrijdag 10 augustus 2007
Om 07:00 begint ons avontuur naar het eigenzinnige Cuba. We rijden met Armand naar Schiphol waar alles, inclusief nieuwe self check-in service, voorspoedig verloopt. In Parijs gaat het fout met de boarding machine waardoor niet alleen het boarden stroef, chaotisch en langzaam gaat, maar eenmaal in het vliegtuig wordt er nogmaals individueel geteld. In het vliegtuig denkt man naast Marijke dat het hele vliegtuig van hem is zodat hij wel erg vaak erg dichtbij is, maar verder ging alles goed. In Cuba worden we gelijk geconfronteerd met Cuba’s organisatorische problemen. Na een zorgvuldige security-check zijn we wel vrij snel door de douane, maar de koffers doen er erg lang over en is het ook nog maar eens de vraag op welke band ze zullen komen?!

Langzaamaan verschijnt de rest van de groep bij de bus van Djoser en wordt er geld gewisseld bij één van de wisselkantoren. Hier hebben we meest asociale man ooit gezien die het nodig vond zijn geld te laten spreken voor zijn arrogantie. Aangezien hij veel geld had en (vooral zichzelf) belangrijk vond, moest hij maar eerst en onderstreepte hij het feit dat zonder hem dit land nooit groot zou zijn geworden zonder hem. Deze plaatsvervangende Che Guevarra hebben we achter ons gelaten en iets te laat arriveren wij bij ons hotel, Hotel Park View. We hebben Jan v/d Stoep al ontmoet, onze reisbegeleider, en hij lijkt een geschikte, goed geïnformeerde begeleider te zijn. We genieten van een welkomstdrankje en eten een broodje met ham/kaas (dat waren overigens alle keuzes) en gaan naar bed rond 22:30 lokale tijd (voor ons gevoel was dat 04.30, pfff).

Zaterdag 11 augustus 2007
We zijn erg vroeg wakker (Nederlandse opstaan tijd dus) en gaan uiteindelijk maar ontbijten om 08:00. Na een matig ontbijt vertrekken we per benenwagen naar het oude centrum van Havana.

We blijken vlakbij te zitten en we moeten gelijk wennen aan de 30+ graden van Havana. Jan leidt ons langs het Parque Central waar schilders hun koopwaar proberen te verkopen en een minimarkt is ontstaan. Leuk aspect is dat bananen met blad, boom en bladeren in totaliteit in de truck gesmeten worden en bij de markt vinden ze dan wel uit hoeveel bananen er zijn om te verkopen. We lopen langs een van de favoriete cafés van Hemmingway en strompelen Havana Vieja (het oude centrum) binnen wanneer de temperatuur flink aan het oplopen is. Plasma's/Pleinen zijn er genoeg in de voormalige Spaanse kolonies en ook hier lopen we uiteindelijk over de Plaza Vieja, De San Francisco, Armas en De la Catedral.

Bijzonderheden zijn er onderweg genoeg te vinden. Een authentieke apotheek waar alles extreem perfect georganiseerd opgeborgen staat met een oude, doch werkende, kassa. Het oude Fort van San Carlos de la Cabaña strategisch gelegen aan de Canal de Entrada. Het Plaza de Armas is gevuld met interessante gebouwen. De oude ambassade van Amerika, inmiddels een museum, staat er wat verlaten bij met een vlaggenstok zonder vlag en aan de andere kant is er wel iets heel bijzonders aan de hand. De straat voor het Palacio de los Capitanes Generales, waar in vroegere tijden de Spaanse Gouverneuren, Amerikaanse Interimregering en de Cubaanse presidenten tot 1920 verbleven, is voorzien van houten vulling. De Spaanse gouverneuren werden uit hun slaap gehouden door de vele voorbij razende karren op de steentjes dat deze vervangen werden door hout.

Het Castillo de la Real Fuerza wat momenteel nog gerestaureerd wordt, is de oudste vesting in Havana (omstreeks 1560) en Hernando Cortez (Spaanse conquestador verantwoordelijk voor vele veroveringen in Latijns-Amerika) zou hier nog verbleven hebben.

Het Plaza de San Francisco is wat anders dan de rest, veel groter, zonder boompjes en zonder bankjes. Dit plein werd vroeger gebruikt voor de handel en overslag en wordt omringd door een aantal enorme bouwwerken. Een kerk, cruiseterminal en een handelskantoor zijn de grootste blikvangers, maar onze reisbegeleider lukt het om alle aandacht te vestigen op twee vrouwen die zoveel mogelijk geld willen slaan uit de toeristen door ruzie met ze te zoeken..

Het Plaza Vieja is meer een oase van rust. Nagenoeg alle gebouwen zijn gerestaureerd en zelfs de fontein is omheind (door de nabij gelegen school iets teveel kinderen had die in de pauzes de fontein terroriseerden).

Heel Plaza Vieja was gerestaureerd, behalve 1 huis.

We stoppen verder nog bij een sigarenboer (zo een die echt alleen sigaren heeft en geen staatsloten, strippenkaarten en vieze boekjes), Armeria (wapenhandel) met wat oude relikwieën en vele geweren en eindigen op het Plaza de la Catedral. Deze laatste Plaza is het kleinst, maar ziet er daardoor erg gezellig uit. De kathedraal staat er al een tijdje (1788) en huisveste enige tijd de stoffelijke resten van Christopher Columbus.

We lopen via het politiebureau/fort terug naar het Plaza de la Revolución om het enorme Museo de la Revolución te zien, inclusief tank. Op de kamer rusten we flink uit met wat last van een jetlag. ’s Avonds zijn we net op tijd om een wandeling te maken naar De meson de la Flota. Dit vroegere flamingotheater/restaurant/hoerenhuis is vandaag de dag nog steeds een restaurant met Flamingo-optredens, maar de vrouwen zijn blijkbaar niet meer te huur.

zondag 12 augustus 2007
Na het ontbijt zijn we de bus ingegaan om wat bijzondere plekken in Havana te gaan bezoeken. Uitermate bijzonder, grappig en confronterend was het gebouw van de Amerikaanse vertegenwoordiging. Een ambassade mag je het niet noemen, maar een statig gebouw aan de straat van Florida wordt nu gebruikt om Amerika voor te stellen.

Tegenover dit gebouw hebben de Cubanen 36 zwarte vlaggen gepositioneerd die elk staan voor vermoorde Cubanen door de schuld van de CIA.

Even verderop verteld een soort reclamebord wat Cuba precies van de huidige president Bush vind. Bush + Cubaan Posada = Hitler. We rijden door naar de begraafplaats van Havana. Als echte stad (dus buitenwijken uitgezonderd) heeft Havana maar één begraafplaats die dus ook enorm groot is. Op deze begraafplaats staan fantastische gebouwen die door moeten gaan voor graftombe en er liggen tevens enkele beroemdheden. We zien al snel het graf van Ibrahim Feher (Buena Vista Social Club lid), maar dat is lang niet de mooiste op de begraafplaats. Een oude Amerikaanse auto is hier omgetoverd tot lijkwagen, maar de gebouwen maken hier de dienst uit. Een piramide, complete kerk (incl altaar!), kasteeltje en een Grieks uitziend grafmonument zijn maar enkele voorbeelden van de unieke graftombes.

We rijden door naar een parkje waar John Lennon plaats heeft genomen in koperen versie. Ooit zijn de Beatles naar Cuba vetrokken om inspiratie op te doen voor een nieuw album en dat wordt hier geëerd met een koperen versie van John Lennon zittend op een bankje in een parkje.

Even later stoppen we bij het Hotel Nacional waar we heerlijk gelounged hebben met een Piña Colada en een Colaatje genietend van vooral de fantastische tuin die het hotel heeft. 

Terugkomend in ons eigen hotel zijn we zelf op pad gegaan door Havana. We liepen langs het Edificio Bacardi met vooral de karakteriserende vleermuis bovenop het dak. Doorlopend naar het oude Havana zijn we naar het meest idyllische plein gelopen, Plaza de la Catedral, en hebben we gelunched bij El Patio wat aan het plein ligt. Hoewel een heerlijke ambiance, was het eten niet al te goed.

We liepen terug naar het Capitool waar vanaf je een leuk uitzicht hebt over dit gedeelte van de stad. Daarnaast staat het immense Gran Teatro de la Habana wat van buitenaf er al imposant en prachtig uitziet.

Na wat gerelaxed te hebben op de kamer zijn we naar een Paladar (eten bij de mensen thuis) gelopen. De paladar geeft een gezellig, huiselijk gevoel en al helemaal als je zelf je drinken uit de koelkast moet halen. Hoewel alles eigenlijk van de staat is (Communisme) mag je als particulier wel een ‘zaakje’ beginnen. De Paladera’s mogen dan een soort restaurant runnen thuis mits ze maandelijks belasting betalen aan de staat; naast particulieren die voor zichzelf zijn begonnen hoeft overigens niemand belasting te betalen! We hadden een mooi uitzicht over de Maléron boulevard waar half Havana erg druk bezig was met flaneren. Ook kunnen we de zwarte vlaggen bij de Amerikaanse vertegenwoordiging nog zien, maar ook een fantastische zonsondergang. Later komt de parade op gang van het Carnaval, maar Jan gaf al toe dat dat niet zoveel voorstelt. Een aantal parade-wagens scheuren ons voorbij om naar de plaats van bestemming te gaan en later blijkt dat we er helemaal niet bij kunnen. We maken het niet te laat en vertrekken naar ons hotel.

maandag 13 augustus 2007
Maandag vertrokken naar Pinar del Rio. Eerst stoppen we nog bij het (eerste, maar zeker niet laatste) Plaza de la Revolucion. Dit reusachtige plein wordt gebruikt door Fidel om zijn jaarlijkse, langdradige redevoeringen te houden en heeft plaats voor duizenden mensen die betaald worden om te komen kijken naar Fidel. Het enorme Memorial Jose Marti domineert het plein, maar een flinke portret van Che Guevara op het Ministerio del Interior trekt toch ook de aandacht.

We mogen vroeg naar boven om op 139 meter hoogte een fantastisch uitzicht te hebben over geheel Havana evenals de vogels die zwevend op deze hoogte zich blijkbaar thuis voelen.

Verder onderweg zijn we ook nog gestopt bij een waterval waar alles letterlijk en figuurlijk verregende. Frans, Marijke, Gerdien, Jeroen en Arjen zijn de waaghalzen (lees: sukkels) die nog een poging wagen bij de waterval om even lekker te zwemmen, maar de onophoudende regen forceert ons naar het restaurant. Lekkere ‘Oude kleren’ gegeten (stoofpot vlees) en uiteindelijk in de stromende regen aangekomen bij het huisjescomplex van deze paar dagen. Na wat relaxen zijn we aan de bar gaan hangen om de medereizigers wat beter te leren kennen. Uiteindelijk om 20:00 gaan eten waar we uitgestorven aan de spaghetti (bijna authentiek Cubaans) hebben gezeten met een drankje. Na een gezellige maaltijd zijn we heerlijk gaan slapen.

dinsdag 14 augustus 2007
Vanochtend lekker ontbeten en vertrokken naar Parque Nacional Viñales met zijn bijzondere kalksteengebergtes. We liepen een flink stuk door het park waar vooral veel mooie natuurplaatjes te schieten waren. In het park leefden en werkten diverse boeren en werden diverse gewassen gekweekt, maar het meest bijzonder waren de tabaksbladeren; schijnbaar de beste ter wereld. In de houten schuren werden de bladeren opgehangen om te drogen op een specifieke volgorde (de bovenste en onderste bladeren zijn het slechts) waarna de sigarenmaker zijn werk kon doen.

We liepen een poosje door het prachtige gebied met een wolkendek over de bergen heen en genoten van een klein beetje koffie en een fris, natuurlijk drankje bij een klein huisje in de vallei. De vrouw des huizes verkocht ook gelijk sigaren dus hier hebben we alvast wat echte Cubaanse sigaren gekocht.

Het is een wat raar beeld om ook rijstvelden te zien in deze vallei; die zijn we vooral gewend in het verre oosten te kunnen zien. Hier werd ook nog eens bruut een krab vermoord door een plaatselijke boer die hoogstwaarschijnlijk geen zin had om tijdens het rijst oogsten een verdwaalde krab in zijn handen vast te hebben zitten. We liepen verder langs wat geïrriteerde kalkoenen (was het maar vast thanksgiving) en muurbeschilderingen van een overlevingsstrategie; drie dieren van elk diersoort en de voortplanting is gegarandeerd. Nog even gelopen langs lekkere pepertjes en we waren onderweg naar het uitkijkpunt. Een prachtig vergezicht over de vallei gold als een mooie afsluiter.

We rijden door naar een Guayabita del Pinar rumfabriek waar we een korte uitleg van Jan krijgen over hoe de rum gemaakt wordt; dit wordt gecompleteerd met een proeverij wat best lekker was. We zijn verder nog even de stad, Pinar del Rio, doorheen gewandeld wat niet veel bleek te zijn. Opvallend is te zien hoe mensen hun boodschappen moeten doen. Er zijn vrij weinig winkels waar je zelf wat mag pakken om te bekijken (incl. kleding!) en als dat al zo is worden de producten bij de uitgang gecontroleerd of alles wel betaald is. Veelal moet je aanwijzen wat je (ongeveer) wil en dan pakt een dame dat voor je. Terugkomend in het hotel regende het weer en hebben we gerelaxed op de kamer.

’s Avonds werden we getrakteerd op een varken-op-‘t-spit en een luxe diner op de patio met een erg goed bandje. Het bandje bleken op het conservatorium te zitten en waren dan ook, op de twijfelachtige trompettist na, dan ook erg goed. Het ging even mis toen Frans, Jeroen en Arjen uit het publiek werden gehaald om de perfect dansende Cubaanse na te doen wat uiteraard een kansloze aangelegenheid was. Het eten was lekker en de entertainment van hoog niveau!

Woensdag 15 augustus 2007
Na een lekker ontbijtje rijden we richting Varkensbaai. Deze plek is erg beroemd geworden doordat Cubaanse bannelingen – met de steun van de CIA – in de zestiger jaren probeerden Cuba te ‘bevrijden’ van Fidel Castro. Het ging hopeloos fout met name omdat er erg veel steun bleek te zijn voor Fidel. We stoppen eerst bij een natuurlijk zwembad wat toevalligerwijs dichtbij het krokodillenreservaat ligt.

 

Marijke neemt een in de aantrekkelijk uitziende Caribische zee en daarna in het natuurlijke zwembad. We lunchen met vis, krokodil en kreeft in een drukkende warmte alvorens verder te gaan.

Doorrijdend naar Giron zoeken we het oorlogsverleden op van Cuba. In het museum van Giron krijgen we ook een kleine rondleiding door Jan die uitlegt wat de foto’s, tactieken en gevolgen waren van de aanval van de Cuba-bannelingen.

In Cienfuegos lopen we een rondje door de oude stad die, sinds dat het op de Unesco werelderfgoedlijst is gezet, flink gerestaureerd wordt; zo te zien is het bijna klaar. Prachtige gebouwen sieren het grote plein, met in het midden (uiteraard) José Martí. Een van de mooie is het Teatro Tomas Terry (uit 1889!) welke ook van binnen flink verbouwd wordt. De contouren, authentieke details en een prachtig plafond laten zien dat het ooit een fantastisch gebouw is geweest en al bijna weer is. Lopend door de stad nog een aantal zaken gezien waaronder een Nederlandse bus (blijkbaar kun je hier ook Openbaar Vervoer Reisinformatie bellen :-)), een Lada met een spoiler en een schattig kerkje.

 

We stoppen nog heel even bij het Palace de Valle wat in een Moorse stijl – geheel niet passend in het Cubaanse straatbeeld – is gemaakt. Het is inmiddels een restaurant, maar het gebouw staat er nog erg goed bij. Uiteindelijk zijn we tussen Cienfuegos en Trinidad en in nemen we onze trek in een klein huisje met helaas-nog-geen-airco. Na wat aandringen komt een vriendelijke Cubaans ons vertellen dat die stuk is – iets wat we uiteraard zelf vijftien minuten zelf ook al hadden geconstateerd – en we kregen een andere kamer. Na het eten rusten we uit op onze kamer om bij te komen van een enorme hitte van die dag.

Donderdag 16 augustus 2007
Na het ontbijt vertrekken we om 10:00 met een jaloerse blik naar de achterblijvers bij het zwembad voor een wandeling van zo’n 2,5 uur. We klauteren met moeite omhoog, maar hebben een zeer enthousiaste hond die het voortouw neemt en ons moed geeft. We dwalen af in een grot om wat stalagmieten/stalactieten te bekijken, maar echt bijzonder is het niet. Vele malen leuker zijn de honderden krabben die rondlopen in het bos; het lijkt wel een beetje op Christmas Island. We lopen door een gebied wat vele honderden jaren geleden onder water lag en daardoor is het eigenlijk een kerkhof van koraal geworden. Overal zijn de overblijfselen te zien van koraal met hun typische uitstraling en we moeten dan ook voorzichtig lopen om onszelf niet te bezeren. De gids leidt ons rond door het gebied en pakt zo nu en dan een krab op om ons te demonstreren wat die dan allemaal doet. Het schuim wat een krab produceert als die geïrriteerd is, en als zelfs zijn enorme schaar hem niet meer kan redden, lijkt verdomd veel op waspoederbellen!

We belandden bij een baai waar de andere helft van de groep toevalligerwijs aan het snorkelen is. Wij trekken de kleren uit en springen er ook in om wat af te koelen van de wandeling in de hitte.

We lopen terug via dezelfde weg met een tweede grot als zijsprong. Een prachtige uil komt ons tegemoet en er vliegen wat vleermuizen rond in deze tweede, grotere grot. We klauteren nog wat heen en weer en zijn uiteindelijk na 2,5 weer terug in ons appartementencomplex. We pakken in en nemen de bus richting Trinidad.

In Trinidad blijken we ook een appartementencomplex te hebben, maar ons appartement lijkt meer op een studio – compleet met keuken, bad, koelkast – en we bleken dan ook in het beste hotel te zitten van deze vakantie. We installeren onszelf naast het zwembad en beginnen aan de cocktails. ’s Avonds rijden we naar Casa de La Musica (zie Reprise) waar we konden genieten van de Cubaanse muziek op straat wat vooral qua ambiance erg leuk was om te zien. We lopen langs nog een tentje alvorens om 22:30 terug te gaan naar het hotel om de dag vaarwel te slapen.

Vrijdag 17 augustus 2007
Na het ontbijt – Hey! Weer ham en kaas broodje! - starten we met een rit in de bus. We rijden even buiten Trinidad naar een oud treinstation waar een oude stroomtrein uit Philadelphia met wat oude treinwagons gepresenteerd staan.

 

 

 

 

 

 

De vriendelijke treinbewaker (tja, hoe heet zo’n man anders) laat ons alles zien en laat ons de werking van de stoomtrein zien. Het stinkt overal naar diesel, maar je ruikt de nostalgie van de treinen en wagons af. We rijden door naar Trinidad en lopen een rondje in de stad met z’n tweeën. Het grote plein waar de kerk en een aantal andere koloniale gebouwen staan waren ooit het startpunt van de stad. Eromheen is het Casa de la Musica wat er nu een stuk rustiger uitziet en we beklimmen de toren van Trinidad waarvandaan je een prachtig uitzicht hebt over de stad en de gehele omgeving. We blijven even hangen bovenop en genieten van de rust, het uitzicht en de verkoelende wind. Beneden gestrompeld lopen we met Jeroen en Gerdien naar een souvenirwinkeltje en kopen wat sigarendoosjes voor thuis.

 

Terug in het appartementen- complex maken we het onze belangrijkste taak om te zwemmen, liggen en lekker te drinken waaronder echte kokosnoten aangevuld met, uiteraard, Cubaanse rum. We chillen, relaxen en rusten uit en proberen de intense hitte te bestrijden door simpelweg geen inspanning te leveren. Het diner was aardig en gezellig en we sluiten af met een afzakkertje bij het zwembad.

Zaterdag 18 augustus 2007
Na het ontbijt – raad eens wat?! – stoppen we al snel bij een uitkijkpunt over het Valle de los Inginios waar we een prachtige blik hadden op de vallei die vroeger volledig gevuld was met suikerrietplantages en bijbehorende verwerkingsmachines. Weer even verderop stoppen we bij een voormalige suikerrietbaron (alias slavendrijver) met een uitkijktoren ernaast. De uitkijktoren werd vroeger gebruikt om de bel te laten luiden zodat de slaven wisten dat ze moesten beginnen; dit was bij zonsopgang t/m zonsondergang.

Een uur verder stoppen we in de eeuwenoude plaats Sancti Spiritus. We wandelen een stuk door het stadje en bekijken de opvallend mooie bibliotheek (Cubanen staan niet bekend om hun gedrevenheid voor restaureren) en zien ook de Yayaborivier en bijbehorende brug. We verzamelden bij het Meson de la Plaza Restaurant waar de helft bonensoep en de andere helft oude kleren neemt. Ook hier krijgen we weer een bandje te horen; deze waren ook wel goed. Jammer genoeg vindt iedereen het helaas nodig om Guantanamera en Buena Vista Social Club nummers te spelen.

Na de lunch rijden we door naar Camaguey waar we met z’n alleen een fietstaxi nemen voor een rondrit door de oude stadskern. We rijden rond via de Sagrado Corazon de Jesus waar ook het hospitaal is gevestigd, naar het Plaza San Juan de Dios plein met een enorme kerk en vrolijk gekleurde huisjes, naar Plaza de los Trabajadores waar diverse standbeelden zijn neergezet van ‘de normale mens’. Een kruikendrager, drie kletsende vrouwen en een lezende man sieren het plein waar een prachtige kerk het plein completeert.

We vervolgden onze weg naar Parque Ignacio Agramnate waar Generaal Agramnate pontificaal staat gepositioneerd geflankeerd door vier enorme palmbonen die ieder vier patriotten moeten laten herinneren. Naast het plein staat het Catedral Metropolitana en meerdere koloniale gebouwen/herenhuizen. De volgende stop is het Iglesia de Nuestra Señora de la Merced alvorens naar onze Paladar (particulier restaurant) te gaan waar het erg druk, maar erg lekker was! Een wandeling terug naar het hotel en de dag was alweer voorbij.

Zondag 19 augustus 2007
We slapen uit en bekommeren ons, zoals we de laatste dagen al zo en nu en dan deden, om orkaan ‘Dean’. Dean is de eerste serieuze orkaan van het orkaanseizoen (dat vanaf juni/juli t/m december loopt) en is onderweg van de Atlantische oceaan naar de Cariben. Het probleem met Dean is dat hij nog voortdurend groeit en tegen de tijd dat hij bij Jamaica is al een categorie vijf is (dat zijn windsnelheden rond de 250 km/u inclusief regen). Jamaica ligt, je zou nu bijna ‘helaas’ zeggen, rechts onder Cuba en dat brengt ons in direct gevaar voor de buitenrand van orkaan Dean met excessieve winden en regen. We zouden vandaag al weg moeten gaan uit Camaguey, maar dat is niet toegestaan van zowel de Cubaanse overheid als Djoser dus we blijven plakken in deze stad met onbekende eindtijd.

Het nadeel van Camaguey is dat de stad leuk is voor een dag, maar helaas niet voor meerdere dagen.. We lopen nogmaals door de stad en proberen wat meer details in ons op te nemen, we doen rustig aan, maar krijgen het niet voor elkaar onszelf te vermaken in de stad voor langer dan een ochtend. De middag kenmerkt zich dan ook door lekker wat eten, relaxen op de kamer (we hebben veel filmkanalen!) en uitrusten. ’s Avonds wachtten we vol verwachting op onze eerste echte orkaanervaringen. We worden beloond met veel bliksem, veel onweer met oorverdovend geluid en uiteraard regen. Een inslag komt blijkbaar zo dichtbij dat de volledige elektriciteit voor een seconde of twee compleet uitvalt. Na een/twee uurtjes gedonder wordt het al wat rustiger en dat blijkt het dan ook te zijn. We zaten aan de buitenrand van de orkaan en moesten het dus hiermee doen! We drinken er nog een en gaan lekker slapen..

Maandag 20 augustus 2007
Nog voor het ontbijt krijgen we het heugelijke nieuws dat het weer toegestaan is om verder te reizen. We eten wat en nemen plaats in onze bus om naar Bayamo te gaan.  We stoppen bij de provinciegrens van Granma (tja, toch een beetje vreemd om Amerika-haters toch een provincie te vernoemen naar een Engelstalig woord) waar Fidel Castro’s woorden (Ooit zal de geschiedenis mij gelijk geven) weergegeven staan naast een voorbeeld van de boot de ‘Granma’. In Bayamo aangekomen krijgen we weer een bandje voorgeschoteld die wel erg graag wil dat we meedansen. Ons enthousiasme zakte naar een dramatisch dieptepunt en na Guantanamera, nog wat Cubaanse deuntjes en het volkslied kunnen we het stadje even bekijken. Opvallend om te zien dat er weinig is, maar dat wat er is, is goed gerestaureerd. De plaatselijke bevolking bekommert zich liever met muziek maken, domino en schaken.

We rijden verder naar El Cobre waar Cuba’s beroemdste kerk pal naast de allereerste kopermijn ooit in Latijns-Amerika huisvest. De kerk is groots van opzet en ziet er, zowel van buiten als van binnen, erg mooi uit. Vele prijzen zijn als dank naar deze kerk gebracht om te bewijzen dat alle gebeden geholpen hebben.

Aankomend in Santiago de Cuba, Cuba’s tweede stad, stoppen we nog even bij het Plaza de la Revolucion (he, eerder gehoord?) om generaal Maceo te bedanken. We nemen in onze intrek, niet lang daarna, in ons hotel San Juan direct naast de dierentuin. ’s Avonds nemen we de bus naar het centrum en stationeren we ons bij het luxe hotel Casa Grande in afwachting op de reservering bij de Palader iets verder op. We zijn getuigen van de gemeentelijke service om muggen te verjagen; we krijgen een fikse rookwolk van dieselbenzine (en vast nog wat andere chemische middelen die in Nederland al lang verboden zijn) om ervoor te zorgen dat de gevleugelde vriendjes wegblijven.

In de Paladar gaat niet alles even soepel en goed; hier heeft Frans hoogstwaarschijnlijk een buikgriep opgelopen! In principe was het wel lekker en het uitzicht over Santiago was zeker de moeite waard. We scheuren naar huis met een busje en gaan lekker slapen.

Dinsdag 21 augustus 2007
Na het ontbijt worden we wederom naar Santiago gebracht. Doordat we genoodzaakt waren om de Siërra Maestra over te slaan hebben we tijd zat in Santiago. We lopen vanaf het central plein Cespedes naar ‘Casa Diego Velazquez’ waar de beroemde Spaanse Conquestador zelf heeft gewoond. We lopen door het goed bewaarde huis waarbij het lelijkste relikwie de indrukwekkendste geschiedenis heeft. Een verbrijzelde goudsmederij aan de binnenkant van het huis heeft ooit een deel van het Aztekengoud versmolten naar nieuwe Spaanse rijkdom. Vele koloniale meubelen en een mooie afwerking maken het huis interessant.

We lopen naar de Casa Grande om rustig het dagelijks leven te bekijken en zien zelfs een heuse bekeuring uitgeschreven worden door een imposant uitziende motoragent. Terwijl een straatbandje hoopte op wat glorietijd ging het met Frans steeds minder en was alleen een wc en een bed nog maar goed genoeg dus we gingen weer naar het hotel terug. Frans heeft heerlijk op bed gelegen waar Marijke nog genoten heeft bij het zwembad met wat volleybal en drankjes. De rest van de dag verloopt rustig en stond geheel in het teken van bijkomen.

Woensdag 22 augustus 2007
De laatste dag in Santiago vertrekken we om wat verder rondom Santiago wat zaken op te zoeken. We rijden naar het Valle de la Prehistoria waar Spielberg zijn inspiratie vandaan zou hebben gehaald voor Jurassic Parc. Dat klonk aannemelijk bij het aangezicht van de vele dinosaurussen verspreid in het park. De enorme, opgezette beesten (vliegend, krijsend, rennend, etend) moeten het helaas verliezen van de schaduw.. We zitten al vrij snel onder een afdakje om van de hitte weg te zijn.

We rijden door naar het Castillo del Morro welke inmiddels op de UNESCO werelderfgoedlijst is gezet. Dat is ook niet zo gek vreemd als we zien hoe het gebouw er nu bijstaat en de ligging aanschouwen van het fort.

Het is gebouwd in 1637 en diende als verdediging tegen de piraten waar Piet Heijn zelfs een eervolle vermelding krijgt als piraat zijnde. Het uitzicht was ook bijzonder fraai; zowel de zeekant als naar het binnenland met de Siërra Maestra op de achtergrond.

 

De rest van de dag werd aan het zwembad doorgebracht met wederom volleybal en drankjes; kortom gezelligheid.

Donderdag 23 augustus 2007
Aangezien Santiago geheel aan de oostkant ligt van Cuba en we eigenlijk weer helemaal terug moeten naar het westen, was het vandaag de taak om de retourreis alvast in te zetten. We stonden vroeg op en rijden naar Santa Clara waar we bij uitkomst moesten constateren dat dit het slechte hotel was van de reis; mooi dat we er maar één dag zaten. Historisch is het hotel interessant; de kogelgaten zitten zelfs nog in de muur van het hotel, maar als de wc overstroomt heb je daar geen boodschap aan. We eten bijzonder lekker bij een Paladar waar we voor het eerst (en helaas voor het laatst) van Cubaanse efficiëntie kunnen genieten.

Vrijdag 24 augustus 2007
We stappen de bus in na het ontbijt en rijden een klein stukje door de stad. We waggelen in een sigarenfabriek; een van de weinige waar niet-medewerkers blijkbaar nog in mogen komen. We krijgen veel uitleg en mogen alles zien, maar niet fotograferen (alhoewel we stiekem toch wat plaatjes maken). Een erg leuke en informatieve uitleg waarbij je nog wel begrijpt waarom iets zoveel moet kosten! Er werden hier drie soorten sigaren gemaakt; alle drie van erg goede kwaliteit en – zeker in Nederland – aardig aan de prijs.

We rijden verder naar het Monument a la Troma del Tren Blindado. Een hele mond vol voor een paar ontspoorde treinen. Che Guevarra en z’n mannen wisten dat de zittende dictator Batista de voorraden kwam aanvullen en wist dus de bevoorrading te voorkomen door met een bulldozer de trein te ontsporen. Zelfs de bulldozer stond opgesteld als monument. Even verderop staat er nog een standbeeld van Che waar een aantal ludieke onderdelen in verwerkt waren; uit z’n lichaam kwam kleine soldaatjes, er liep een geit met een kind over z’n schouder enz.

Iets buiten de stad is de ruimte gepakt om een gigantisch mausoleum voor Che (en z’n kameraden) tentoon te stellen. Het mausoleum zelf was mooi van binnen, maar wat kaal aan de buitenkant. In het naastgelegen museum waren persoonlijke zaken van Che te zien zoals kinderfoto’s, z’n geweren en kledingstukken. We reden verder naar de laatste echte eindbestemming ‘Varadero’.

 Varadero is een aaneenschakeling van luxe hotels en resorts op een 20 kilometer lang schiereiland iets ten oosten van Havana. Ons hotel, Acuazul, lag in het begin en zag eruit als een typische 100-in-een-dozijn enorm hotel. Iedereen besloot om all-inclusive te gaan en we zaten allemaal in het hotel; dicht bij zwembad, bar en snackbar. Ook beschikte het hotel over een gereserveerd stuk strand waar de bar dan ook gratis was. We controleren het nachtleven, maar dat bleek niet al teveel te zijn in Varadero; we moeten het maar doen met de variété van het hotel zelf!

Zaterdag 25 augustus 2007
We hadden gisteren al besloten geen enkel toertje te boeken en maar lekker nog even te luieren nu het nog kon. We liepen even over de toeristenmarkt voor wat toeristen aankopen en slenteren naar het strand om er eens lekker voor te gaan liggen. De zee was heerlijk warm en blauw en de strandstoelen (incl parasol) lagen ook erg lekker. Nadat we hadden gegeten en gedronken hebben we het luieren verder afgehandeld bij het zwembad en de bar. ’s Avonds bleven we lekker met z’n tweeën om er een mooie avond van te maken.

Zondag 26 augustus 2007
Na een slome start en nog wat relaxen bij het zwembad leverden we rond 14:40 de sleutel in van onze kamer. We vertrokken richting Havana/vliegveld en stopten nog eerst bij Piet Heijn; gedoneerd door de stad Rotterdam (hier vond de succesvolle aanval van Piet Heijn plaats op de zilvervloot in 1628). Hier hebben we tevens van de gelegenheid gebruik gemaakt om de onvermijdelijke groepsfoto te maken!

 

We reden door naar de Bacunayagua-brug om wat schitterende foto’s te maken van de hoogte, uitzicht en de gieren. De plaatselijke hit was versgemaakte Pina Colada die Marijke dan ook goed smaakte.

 

Na 18:00 kwamen we aan op het vliegveld en begon de echte terugreis naar Parijs en daarna Amsterdam.. om 14:00 plaatselijke tijd landden we en waren doodmoe van de reis en het avontuur.

Links (Extern) :
cuba.pagina.nl
Djoser Reisinformatie
Lonely Planet
Reisverslag
 
© de Smit | www.wereldwijd.org | 2007-2009 | Alle rechten voorbehouden | Contact |