Schotland

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Inleiding:
Soms komt er ineens een idee in je op waarvan je denkt 'zo, dat moet ik echt een keer gaan doen!'. Ik denk zelfs dat dat best vaak gebeurt. Om de een of andere reden wordt de realisering van dat idee echter ineens een grote onwaarschijnlijkheid. In principe is dit doodzonde, maar vergeet men vaak dat er met allerlei omstandigheden rekening gehouden moet worden.

Hoe komt men aan het idee om in Schotland een rondreisje te gaan maken? Ik denk een boel kleine dingetjes die het geheel een aantrekkelijke gedachte maakt. Het land bij uitstek als het gaat om Whisky. De 100 zoveel onafhankelijkheidsslachtpartijen van de schotten tegen de engelsen die een grote stempel heeft gedrukt op de geschiedenis van het land. De invasies van een aantal grootmachten die allemaal hun eigen cultuur een beetje hebben achtergelaten. De oude clan-cultuur die vreemde verhalen hebben opgeleverd. Het adembenemende landschap die veelal ongerept en beschermd is door staat. De eeuwenoude kastelen die allemaal een eigen verhaal vertellen. De vele Loch's die nog vreemdere verhalen hebben. De soms te vriendelijke mensen die ook altijd geïnteresseerd zijn. Het vrije gevoel te kunnen doen en laten waar je maar zin in hebt.

En dan ineens is de overtocht geboekt en is het allemaal snel 'geregeld'.

Geldzaken
In Schotland brengen alle banken hun eigen biljetten uit. Het gevolg is een enorme diversiteit aan biljetten die wel overal in Groot-britannie bruikbaar zijn. Wel gaan er verhalen over hardnekkige groot-britanniers die de biljetten niet accepteren uit een historische afkeer tegen bepaalde biljetten. In de praktijk blijkt het allemaal wel mee te vallen..

1 Euro levert ongeveer £ 0,60 Engelse pond op.

Landeninformatie:
Schotland is bijna 1,9 maal zo groot als nederland en heeft zo'n 5 miljoen inwoners. De taal is in principe engels, maar Schotland heeft ook nog het 'Gaelic'. Het Gaelic is niet te vergelijken met het engels en stamt uit zes keltische talen. De hoofdstad is Glasgow, maar voor een aantal dingen en even zo bekend is Edinburgh. Het tijdsverschil met Nederland is een uur eerder en is dus de officiele Greenwich Main Time (GMT).

Voorbereidingen:
Van tevoren is er heel weinig geregeld. De overtocht met de auto moest redelijk snel geregeld worden in verband met de drukte en we hebben twee overnachtingen in een jeugdhotel geboekt. Eén jeugdhotel was 'het vlaggenschip' van de hele organisatie; een kasteel wat van buiten zijn charme van een kasteel heeft gehouden, maar van binnen toch echt een jeugdhotel was. Het andere jeugdhotel had simpelweg een erg mooi uitzicht. Beide jeugdhotellen dreigden vol te raken en we wilden ze toch meenemen op de vakantie.

De Lonely Planet, twee fantastische uitgebreide mappen en een Bed & Breakfast boekje hebben we verder nog aangeschaft om in ieder geval niet zonder handen aan te komen in Schotland..

Reisverslag

29 augustus :
Eindelijk op weg naar Schotland! Om 14:10 was Armand bij mij om me in te laden. Na wat kleine boodschappen op weg naar Daan waar we om 14:30 waren. Na een drankje waren we op weg naar Ijmuiden!

Eénmaal stilgestaan, maar voorderest een vlekkeloze reis. We waren om 16:10 vlakbij de boot en besloten nog een broodje te nemen. Twee broodjes paling en een zalm later zijn we maar in de rij gaan staan. Om 17:25 mochten wij de boot op en zochten we naar onze hut 5409 die we snel hadden gevonden.

De hut was klein, maar toch alleen maar voor het slapen bedoeld; een badkamer met douche zat er toch wel in. Een kleine verkenning van de boot en een drankje in de ‘skybox’ leerde ons dat dit een mooie boot was (Queen of Scandinavia).

De koffie was lekker en we hadden drie plaatsen gereserveerd in het restaurant waar ze een wereldbuffet zouden hebben staan. Ook waren er twee bioscopen waar om 21:00 Spiderman en Star Wars II : Attack of the Clones draaiden. Spiderman hadden we al gezien dus Star Wars dan maar. Het eten was erg lekker en ook nog eens behoorlijk veel ( pizza / enchillada / kip / carribean prawn / etcetc ). De ‘pints’ waren 0,5 of 0,6 liter groot en ook best lekker (ook Daan!). Na het eten zijn we de film maar op gaan zoeken.

De ‘bioscoopzaal’ was eigenlijk een auditorium en dus een veels te klein scherm. De film zelf was eigenlijk ook al niet echt geweldig..
Nog een Tuborg op en we zijn gaan slapen om ongeveer 22:30

30 augustus :
Vanochtend om 7:30 CET (Centrale Europese Tijd)  de wake-up call van de boot zelf die best hard was dus we waren gelijk klaarwakker. Lekker gedouched en relaxed opgestaan. Ze zei gelijk al dat we pas om 10:00 aan zouden komen dus alles lekker rustig aan. Om 8:45 zaten we aan het ontbijtbuffet (weer erg veel dus) wat niet zo heel lekker was. Veel engels-gerichte dingen (eggs, bacon, worstjes..) dus gewoon maar wat broodjes gegeten met koffie.

Om 9:40 zaten we in de auto en waren we op weg naar Edinburgh! Onze eerste regen in Schotland was een feit om 9:20 GMT (Greenwich Main Time, engelse tijd = 1 uur eerder). Vanaf heden is alles, uiteraard, in GMT.

Om 10:40 kwamen we aan in het plaatsje Coldstream. Helaas weinig te beleven en ook weinig winkels (open). Uiteindelijk deed een eigenaar de deur voor ons open en hebben we lekkere koffie gedronken in een victoriaans hotel. Het druilerige weer maakte het een ‘normale’ schotse dag.

De reis verliep voorspoedig en met behulp van de Lonely Planet zijn we direct naar een jeugdhotel gereden. Deze was helaas vol, maar aan de overkant zou wel een ander, niet al te duur, hotel zijn. Inderdaad hadden we aan de overkant meer geluk met een familiekamer die wel erg groot was, maar er een beetje rommelig bij lag. Desalniettemin was het een normale prijs ( £ 75,- ), hadden we een leuk uitzicht en waren we niet ver van het centrum verwijderd.

Na alles ingeruimd te hebben en de kamer op foto te hebben gezet zijn we de stad ingegaan en hebben een beetje gewinkeld. Al snel werd het beroemde Schotse wisselende weerbeeld zichtbaar. We gingen een winkel in met droog weer om er vervolgens uit te komen met behoorlijke regen en tegen de tijd dat we bij te einde van diezelfde straat waren was het weer droog met zon.. Op zoek naar een Poncho dus! Na wat gewinkel (DVD’s en Sushi) hebben we twee schotse poncho’s gevonden (we zagen er nog niet toerist genoeg uit) voor Armand en Daan. Whiskyzaken waren hier ook al goed vertegenwoordigd en hebben we gebruik van gemaakt om een zeldzame Port Ellen en Glenmorangie te kopen.

Met mooi weer hebben we de ‘Royal Mile’ uitgelopen waar we uiteindelijk bij het kasteel uitkwamen, maar vanaf deze kant mochten we er, blijkbaar, niet in. Na een zeldzame ontmoeting met religie (‘Do you dare to risk an eternity without Jesus’?) hebben we ons restaurant (lees: vreetschuur) voor vanavond opgezocht zijnde de Burger King en hebben we wat gegeten.

Inmiddels thuis aangekomen liet het weer het weer behoorlijk afweten en besloten we de pub onder het hotel maar te gaan gebruiken voor nog een slaapmutsje. Na wat ‘halve lagers’ en cola / kaarten / poolen  zijn we om 21:30 gaan slapen.

31 augustus :
Om 8:00, voor de wekker, waren we ongeveer wel wakker. Na de koffie op onze kamer gedronken te hebben zijn we gaan douchen en ontbijten. Ontbijt was te doen, maar niet geweldig.. Daarna zijn we naar de stad gelopen; ging niet helemaal goed, maar uiteindelijk kwamen we er wel.

Als eerste hebben One o'clock Gun op Edinburgh Castle vuurt om exact 13:00we de Royal Mile weer afgelopen en hebben we het kasteel bezocht. Om 13:00 verstoorde de traditionele ‘One o’Clock Gun’ de rust wat leuk om te zien was. Kasteel zelf was nog mooi bewaard gebleven en was best mooi. Ook het uitzicht was de moeite waard; de hele stad was te zien alsmede wat achterliggende bergen en de kustlijn. Na het kasteel hebben we de drukke winkelstraat opgezocht om nog wat inkopen te doen. Vooral de HMV en Virgin Megastores ( beide uitvergrote Free Record Shop’s ) deden het goed en niet alleen die dag..

Na de winkelstraat zijn we teruggelopen naar het hotel en hebben we de auto gepakt om onze weg te vervolgen naar Ballater.

Onderweg naar Ballater zijn we na de ‘Forth Road Bridge’ een zijroute opgegaan. Deze zijroute liep langs Loch Leven met zijn Loch Leven Castle. Hier zijn we even gestopt om te kijken. Hierna kwamen we al snel in de echte Highlands!

Via de bergen kwamen we in Braemer terecht wat er erg mooi bij lag. De zon scheen sowieso al volop wat dit plaatsje er alleen maar mooier uit liet zien. Iets verder, in Ballater, zijn we op zoek gegaan naar een slaapplaats. Keuze genoeg bleek al snel, want als er in één straat al vijf B+B’s (Bed & Breakfast) te vinden zijn kan het nooit moeilijk zijn. Bij de derde hadden we een perfecte gevonden; een vier-sterren B+B die wordt gerund door een erg aardig stel. Daan en Frans in een bed, maar dat was geen probleem, en Armand in een eigen bed.

Na de kamer ingeruimd te hebben zijn we gaan eten in het ‘Highlander-’ restaurant (origineel) waar Daan en Armand hun eerste ‘Haggis’ hebben gegeten; ze leven nog steeds.

Na het eten zijn we nog een local pub in geweest voor wat bier waar we direct geronseld werden om de ‘Four Peaks’ te sponsoren (een groep mensen die in vier dagen tijd vier hoge bergen gingen beklimmen). Na nog wat gekaart te hebben zijn we gaan slapen.

01 september :
Het Livet-beekje straalt de rust uit waarmee de Whisky gedronken moet wordenOm 7:15 waren we alledrie al nagenoeg wakker. Het bed was, in tegenstelling tot gisteren, een stuk beter geweest dus waren we ook nog eens lekker uitgerust. Na wat koffie op de kamer en een lekkere douche zijn we lekker gaan ontbijten. Omstreeks 9:30 zijn we vertrokken richting Elgin, onze bestemming voor die dag (shouldn’t be any problem for you brave, young lads). Tussenstops hebben we gehad bij de rivier de Livet alsmede Ballindaloch Castle. Bij het kasteel hebben we een wandeling gemaakt op het land langs de rivieren de Avon en Spey. Bovenstaande rivieren de Spey en Livet zijn vooral erg bekend en geliefd bij whiskyliefhebbers..

 

  Ballindaloch Kasteel wordt erg goed bijgehouden

Na de wandeling zijn we doorgereden naar Aberlour. In Schotland zijnde moet je toch naar een distillerij dus wij waren wel geïnteresseerd om onze eerste tour door een whisky-distillerij te gaan maken. Deze begon om 15:00 terwijl wij er al om 12:30 waren. We besloten om Aberlour zelf in te gaan en een lunchgelegenheid op te gaan zoeken. In een lokale pub hadden ze ‘bar meals’ alsmede een tv waar we de Formule 1 race op mochten zetten. Zelfs het Nederlandse Hoegaarden hadden ze er op tap dus wij waren weer tevreden.

Van de distillerij hadden we al een boekje meegenomen waar onder andere verteld werd over een trail (pad) naar een waterval iets boven de distillerij zelf. Naast de distillerij liep de rivier 'De Lour' en daar was de waterval dus een deel van.

De klim was binnen 20 minuten gerealiseerd en leverde een mooi plaatje op! Na even gerelaxed te hebben zijn we naar beneden gegaan voor onze tour. Om 15:00 begon deze dus en deze werd door een ervaren vrouw gegeven; ze werkte eerst al voor de Glenlivet distillerij. De tour zelf was erg leuk en informatief, maar het hoogtepunt was toch het proeven van zes verschillende soorten Aberlour whisky. Zes glazen met een variëteit aan smaak, promillage en leeftijd. Vooral Daan en Armand lieten het goed smaken daar Frans de rijder was die dag.

Na de tour zijn we naar Elgin gereden met de bedoeling daar een slaapplaats te vinden. Na een rondje gelopen te hebben echter bleek Elgin niet zo interessant als van tevoren gedacht dus zijn we verder gereden naar ‘de hoofdstad van het noorden’ Inverness.

Inmiddels hadden we slecht weer en begon het donker te worden. In Inverness hadden we gelukkig al snel een slaapplaats bij een ietwat vreemd uitziende man (het wenkbrauwtrekje deed hem geen goed..) wat er niet al te geweldig uit zag allemaal, maar wel goedkoop was.De bedden waren niet zo heel goed, we hadden geen douche en wc op de kamer en de aankleding was niet zo om naar huis over te schrijven.

Onderweg naar het hotel zagen we al een Warnes Brothers Movie Theatre met een Burger King en Pizza Hut ernaast dus besloten daar maar heen te gaan. De Burger King hadden we al gehad dus de Pizza Hut maar deze keer. Na een nieuw record in eten te hebben gevestigd (you’re fast!) zijn we naar Austin Powers : Goldmember gegaan. Film was flauw doch grappig.

Na de film zijn we weer terug naar het hotel gegaan om wat te rummikubben en hierna te gaan slapen.

02 september :
’s Ochtends om 7:30 waren we alweer wakker door de wekker. Armand had weer koffie gezet en we hebben gedouched. Ontbijt was, zoals verwacht, niet te eten met een te rauw ei (daar zijn ze goed in in Schotland), oude Bacon, worst met een ‘gapende’ wond, een paar sneetjes toast en tot overmaat van ramp zette die, speciaal voor ons, verschrikkelijke muziek op. Wij waren snel weg..

Uruqart Kasteel aan het meer van Loch NessRichting Loch Ness was de gedachte en zo deden we het dan ook. De weg ernaar toe was al erg mooi en we zijn gestopt voor koffie bij het Nessie Exhibition. Na de koffie zijn we iets doorgereden naar Uruqart Castle. Het uitzicht hier was erg mooi en het kasteel zelf was behoorlijk toegetakeld door verscheidene grootmachten. Na het kasteel zijn we door kleine wegen gegaan naar het noorden. De bestemming voor deze dag was Carbisdale castle; een jeugdherberg in het kasteel op een erg mooie locatie.

We zijn bij Cromarty gestopt om wat te eten en zijn overgestoken daar met de ferry (twee hele auto’s pasten erop) naar het plaatsje Nigg. Via een nog veel kleinere route hebben we de echte Highlanders (koeien!) gezien alsmede een erg oude steen (circa 1200 n.c.) die ze voor het gemak maar helemaal achter glas hadden gezet; funest voor een echt historisch gevoel.

Onze volgende stop waren de ‘Shin Falls’. Een erg mooie waterval waar zalm vaak springend gezien wordt die op weg zijn naar hun broedplaats. Op weg naar de waterval kwamen we al langs een erg mooi kasteel..

Bij de Shin falls hebben we even wat gedronken en heeft Daan getracht de springende zalm met de mooie waterval op foto vast te leggen. Laten we het erop houden dat het ‘wat lang duurde’.

De RAF (Royal Air Force) komt hier vaak even langs met z’n jets en grote vrachtvliegtuigen en later lazen we dat Schotland een favoriet oefenterrein voor die RAF is. 

Na de Shin Falls zijn we richting het jeugdhotel gegaan. Het kasteel dat we al voorbij gereden waren bleek toevalligerwijs ‘ons’ kasteel te zijn. Het uitzicht van het kasteel was onvoorstelbaar mooi, de historische overlevering (kasteel was van de noorse koning geweest en uiteindelijk in 1945 aan de jeugdhotel-organisatie geschonken) en het interieur had nog een erg authentiek uiterlijk. Het enige minpuntje was dat we geen kamer voor onszelf hadden; we sliepen met nog drie andere mensen op de kamer.

Uitzicht vanaf Carbisdale KasteelNa onze kamer bekeken te hebben zijn we een ’10 minute walk’ gaan doen naar de dichtstbijzijnde pub. Na ruim 15 minuten (!) zagen we dat de pub gesloten was! Later bleek deze pas later open te gaan wat helaas nergens aangegeven stond.

Eenmaal weer terug bij het kasteel hebben we de auto dan maar gepakt en zijn we het dorp ingereden om een eetgelegenheid te gaan zoeken. Deze was snel gevonden en het eten was best lekker (drie garnalencocktails!). Na het eten zijn we even buiten bij het kasteel gaan zitten met onze gekochte sigaren en Tennents lager bier. Toen het wat kouder werd zijn we naar de lounge gegaan in het kasteel en hebben we nog even verder gerelaxed met wat kaarten.

03 september :
’s Ochtends maakten de twee aanwezige duitsers ons al erg vroeg wakker; één van de duitsers had de duitse tijd nog op z’n horloge staan en daar de wekker op afgestemd (arschlog!). Toen ze eenmaal wakker waren werd nog ‘even’ de tas in en uitgepakt (10 keer!).

Het ontbijt was weer supersnel achter de rug daar het niet lekker was. We zaten om 8:25 alweer in de auto om verder te gaan naar onze volgende bestemming. Onze nieuwe bestemming was er eigenlijk een die we niet gingen doen, maar toch besloten te doen toen we zagen dat het allemaal wel meeviel met de afstanden. We besloten naar de Isle of Skye te gaan! 

Onderweg naar Skye hebben we ook weer diverse stops gehad waaronder een mooi tractorspoor (eindigend op de treinrails!?). Mooier waren de Rogie Falls waar we onszelf weer heerlijk terug lieten zakken naar een veel jeugdigere leeftijd door klimmen, klauteren en natuurlijk niets om de omheining gevend. Dit leverde wel een aantal mooie plaatjes op.

Na Rogie Falls zijn we weer richting Skye gegaan. Bij de oversteek van Skye Bridge (tol £ 5,70!) hebben we direct aan de overkant in Kyleakin geluncht.

Na de lunch zijn we direct naar Portree gereden om een slaapplaats te vinden. We zagen al snel dat er behoorlijk wat bezienswaardigheden waren op Skye (Lonely planet) dus wilden we een centrale ligging hebben en dan zit je goed in Portree.

Via een volle B+B kwamen we bij eentje uit die nog vacancies had en dat was Marion McCleod. Zij had drie losstaande bedden voor ons en was bijzonder aardig. We zijn ook maar gelijk twee nachten gebleven om onszelf wat extra rust te geven. Iedere dag vroeg op en iedere dag tas in- en uitpakken word je een beetje zat. We hadden de douche direct naast onze kamer en een wastafel op de kamer dus leek dit wel een goede beslissing.

Omstreeks 15:00 besloten we alvast naar het noorden van het eiland te gaan. Naar het noorden rijdend zagen we al vrij snel de bergenreeks ‘The Old Man Of Storr’. Deze indrukwekkende bergenreeks is heel mooi vanaf de weg te zien en heeft een aantal vreemd uitziende punten op de toppen. Na nog een tijdje doorgereden te hebben op de single-track wegen kwamen we bij Kilt Rock. Dit was op zich al een mooi uitzicht waarbij de zee ‘Inner Sound’ (Atlantische oceaan) en het schotse vaste land mooi te zien waren in de verte. Over de railing kijkend was er ook nog een waterval te zien die direct de zee inging.

We zagen echter nog een ander, hoger punt iets ten oosten van de viewpoint en besloten, jeugdig en rebels als wij zijn, deze maar eens op te gaan zoeken. Bizar gevoel was het toen we daarboven stonden op minstens 50 meter hoogte en twee stappen verder waren de rosten en zee.

Na Kilt Rock zijn we naar het uiterste noorden van Skye gegaan waar Duntulm Castle zou staan. De weg ernaartoe was slingerend, one-track en vol met schapen die gewoon oversteken ‘when they damn well feel like it’. Eenmaal aangekomen bij Dumtulm Castle was het meer een ruïne dan een kasteel, maar ook dit had wel weer een mooi uitzicht.

Hierna zijn we weer richting Portree teruggereden om wat te eten op te zoeken. Via de lonely planet kwamen we terecht bij een restaurant bijna naast onze B+B zijnde het Bosville Hotel; waar het eten best goed was. Na het diner zijn we nog de pier-bar ingeweest om nog wat mensen uit te lachen (was het nou een man, vrouw of .. ?).

Na wat bier zijn we teruggegaan naar de B+B om heerlijk extra lang te gaan slapen, relaxen enz..

04 september :
Weer werden we voor de wekker wakker die om 08:00 zou gaan. Armand was inmiddels behoorlijk verkouden geworden en was dus nog vroeger dan Daan en Frans wakker om te gaan douchen. Om 08:30 zijn we gaan ontbijten wat best weer lekker was.

Al vrij snel waren we daarna op weg naar een aantal bezienswaardigheden. Eerste punt op het programma was Dunvegan Castle. We waren er al iets voor 10:00 en bleek zelfs voor openingstijd te zijn. Kosten voor de entree waren weer best prijzig dus besloten we het iets anders te doen. Naast het kasteel werden er boat trips verzorgd naar zeehonden.

De zeehonden werden net een beetje wakker en wilden een beetje warm worden in de zon. Op allemaal rotsachtige eilandjes lagen ze gebroederlijk naast elkaar en een aantal zwom om ons heen. Ook was het kasteel vanaf het meer erg mooi te zien en leverde dus leuke plaatjes op.

Na het kasteel zijn we de hele andere kant op gegaan richting Armadale. Onderweg zijn we gestopt voor koffie bij Sligachan en hebben we geluncht in Sleath. Kasteel van Armadale zijn we niet ingeweest, maar we hebben wel langs het strand even gelopen.

Er stonden op de kaart nog wat ‘vage’ oudheden die we eigenlijk nooit gevonden hebben ( o.a. Prins Charles’ Cave ), maar uiteindelijk kwamen we op het uiterste zuidpuntje uit van het eiland Skye. Hier hebben we nog een stier getrotseerd die met ons een weide delen, maar hij viel ons gelukkig niet aan.

We zijn hierna teruggereden om te gaan dineren in de Spicy Hut (indiaas). Dit was erg lekker en had een vervolg in, wederom, de pier pub. Dit keer begonnen er zelfs mensen tegen ons te praten (je bent er een dag en iedereen kent je al) dus hebben we het niet al te laat gemaakt.

05 september :
Omstreeks 07:30 waren we allemaal weer wakker en voor het eerst werden we wakker met regen! Na de eerste dag/eerste uren dat we in schotland waren hebben we geen regen meer gezien dus waren we al behoorlijk blij dat we het zo lang zo goed hebben gehad.

Onderweg werd het zo nu en dan echt slecht weer wat veel te maken zal hebben met alle bergen. In de westkust is het sowieso een stuk regenachtiger dan het oosten dus was het wel te verwachten.

Onze rit bracht ons langs Eilan Dunan castle. Dit zag er erg druk uit met verscheidene coaches (bussen) en aangezien het ook nog regende hebben we het beperkt tot het zicht van de weg. We hebben koffie gedronken in de Cluanie Inn en zijn langs Loch Lochy (!) gereden. Verder was het weer te slecht om iets te ondernemen en onderweg waren er sowieso weinig bezienswaardigheden dit keer.

We zijn gestopt in Fort William tegenover de oude distillerij. Fort William ligt direct naast de hoogste berg van Schotland, de Ben Nevis. We hebben een soort appartement gehuurd voor een redelijke prijs en hebben best een grote kamer!

Na wat uitpakwerk zijn we de stad (20.000 inwoners is hier een stad) waar we wederom erg veranderlijk weer hadden. Na wat geshop en wat lunch in een leuke eetgelegenheid zijn we weer terug naar het appartement gegaan om nog wat te relaxen en een kleine siësta te houden.

Omstreeks 17:30 zijn we, typisch schots, chinees gaan eten. Chinees was, zeker in vergelijking met nederlandse maatstaven, erg gemiddeld en ook de bediening was niet al te goed; dit hebben ze teruggezien in de één pence fooi. Na wat late-night shopping (Blockbuster, Daan ‘dvd’ den Ouden) zijn we de Ben Nevis bar ingegaan. Zeven Pints, 8 whisky’s en vijf Wodka Black Ice later waren we lichtelijk aangeschoten en met behulp van een hele leuke JukeBox (voor een pond kon je zelf vijf nummers kiezen die later gedraaid werden) hadden we vrienden gemaakt die zelfs aanboden om zaterdag bij hen te komen slapen in Newcastle omdat we daar toch heen moesten..

06 september :
Eenmaal wakker omstreeks 07:30 viel de hoofdpijn en kostneigingen wel mee (de truck met het water voor slapen gaan werkt goed!). Na het ontbijt zijn we richting Oban gegaan. Oban ligt niet zo heel ver van Fort William dus besloten we er met een omweg heen te gaan.

We reden door de Glen Coe; een bergenreeks met een aantal van de hoogste bergen van Schotland allemaal gelegen aan een dalrivier. De viewpoint die ze bij het Glen Coe Visitor's Centre hadden ingericht bracht ook een erg mooi plaatje met zich mee. Na de centre zijn we via de B8074 ( one-track weg dus ) richting Collen gegaan.

De regen kwam weer behoorlijk opzetten gedurende de reis dus zijn we alleen nog gestopt bij Dunstaffnage Castle. Het kasteel zelf was dakloos en ook meer ruïne dan kasteel. Naast het kasteel was nog een ruïne van een kapel die er, volgens de lonely planet, nog grimmig bij lag; het viel echter wel mee.

We zochten onze slaapplaats in Oban, het jeugdherberg, op om helaas weer tot de conclusie te komen dat ook deze weer vol zat en dat we weer met andere mensen moesten slapen op één kamer. Het uitzicht van het jeugdhotel, waar we hem voor geboekt hadden, was wel erg mooi op de baai van Oban.

Na het jeugdhotel zijn we iets doorgereden naar de eerste transatlantische brug ooit. Hij was nogal klein en erg steil, maar toch wel leuk om te zien. In de bijbehorende kroeg hebben we nog een drankje op en zijn we weer terug naar Oban gereden.

Terug in Oban hebben we even door de stad gelopen (deze stad heeft zelfs maar 8.500 inwoners). Nog heel even gerelaxed tussendoor in het jeugdhotel waar helaas een aantal ADHD-patiënten ( en nog meer mensen met wat ondefinieerbare aandoeningen.. ) de rust verstoorde (what ya reading..?). Om 17:45 zijn we naar de bios gegaan om Scooby Doo te gaan kijken (niveau!). De zaal waar we in zaten had plek voor ongeveer 20 man en wij waren de enige drie aanwezig. De film was, zoals te verwachten, flauw, maar wel grappig.

Na de film zijn we naar McTavish Tavern gegaan die wel al in de Lonely Planet hadden zien staan. We waren er iets voor 20:00 en dat was toevallig de tijd wanneer de 'Scottish Show' zou beginnen. Toen de show begon werd al snel duidelijk waar het om ging; schotse deuntjes op de piano,  en doedelzak vergezeld door twee dansende dames. Het eten was desondanks lekker, maar binnen drie kwartier waren we klaar en zijn we maar weer weggegaan.

De Harbour Inn was onze pub voor die avond, maar na één biertje, een nogal vreemd optreden van de politie en de aanwezigheid van een erg vreemd gezelschap zijn we hier ook weggegaan.

In het jeugdhotel zijn we gaan douchen (om de drukte de volgende ochtend te vermijden) en hebben we nog wat gerelaxed in de lounge. Helaas waren de ADHD-patiënten ook nog wakker en verpesten wederom de rust. Omstreeks 22:10 gingen we slapen..

07 september :
Voor 08:00 alweer wakker. In het jeugdhotel was verder weinig meer te doen en gezien onze vorige ervaring met het 'continental breakfast' van het andere jeugdhotel hebben we deze overgeslagen dit keer. Bij de plaatselijke bakkerij (I have never seen so many young people in here) hebben we nog een broodje en koffie gehaald alvorens we weer verder gingen.

Het weer was niet al te best onderweg wat de uitstapjes weer niet al te aantrekkelijk maakte. Langs Kilchurn Castle mooi, maar ver weg lag en langs Inverary Castle maakten de weg iets aantrekkelijker. Eenmaal aangekomen in Glasgow echter werd het leven weer wat mooier door de zon.  

Glasgow is van ver af al duidelijk te herkennen door een echt stads uiterlijk; hoge gebouwen die redelijk dicht bij elkaar staan en een druk wegennet. Glasgow is de grootste stad met het meest aantal inwoners van Schotland. In de lonely planet staat ook nog eens dat er eigenlijk niets van de oude historie is overgebleven in Glasgow door alle herverbouwingen en waardeloze stedelijke planning. Het enige wat nog overgebleven is uit de oudheid is de kathedraal in de oostzijde van de stad. Wij gingen echter naar de westzijde gezien de drukkere bezetting van B+B's, hotellen en uitgaansgelegenheden.

Ons hotel hadden we snel gevonden zijnde het Smith's Hotel; een vriendelijke, door familie gerund hotel in de grote winkelstraat (de hele grote winkelstraat kunnen we wel zeggen). We hadden een budget familiekamer met een twee- en eenpersoonsbed.

Via de Starbucks (koffie) kwamen we de echte winkelstraat in en hebben we nog even geshopt voor wat leuks (Daan 'dvd' den Ouden sloeg weer toe). Op weg naar de siësta in ons hotel sloeg de regen ook weer toe en werden we behoorlijk verregend thuisgebracht.

Na een kleine siësta hebben we de lekkerste maaltijd gehad van de hele vakantie en dat was de Thai Kitchen. Het eten was niet alleen lekker, maar ook de bediening zeer behulpzaam (je moest het niet in je hoofd halen zelf noodles of rijst op te scheppen).

Na de Thai hebben we het uitgaansleven verkend van Glasgow en dat bleek een drukke te zijn. We gingen er vroeg vandoor op zoek naar een bepaalde plek die we hadden gezien in de lonely planet, maar konden het maar niet vinden.

Viavia kwamen we in de Arta terecht wat er bijzonder, overdreven en oud-romeins uitzag; op zich best mooi. Na wat keurwerk en na wat drank zijn we doorgelopen naar Queen's street voor de 'Strata'. Deze hebben we een goed kwartier bezocht en werd unaniem afgekeurd. Via de Burger King zijn we weer naar huis gegaan en omstreeks 24:00 zijn we gaan slapen

08 september :
Om 08:30 ging de wekker weer en hebben we ontbeten; helaas niet zo heel lekker. Omstreeks 11:30 zijn we Glasgow uitgereden op weg naar Newcastle, Engeland.

Opvallend was dat we met slecht weer wegreden en naarmate we oostelijker gingen het weer steeds beter werd. Na bij de 'Road Chef' gedronken te hebben zijn we bij Carlisle de grens overgegaan om in Engeland, The Lake District, uit te komen. 

Afgezien van het mooie landschap hebben we weinig meer gedaan onderweg. Een queeste voor Hadrian's Wall is uiteindelijk niet verder gekomen dan vanaf de weg een aanzicht te hebben gehad op een oud Romeins fort. Weer moest voor alles betaald worden en daar hadden we geen geld en zin meer in.

We hebben nog een sandwich op bij een engelse Farm House / Tea Room die wel lekker, maar ook erg sloom was.

In Newcastle konden we de weg goed vinden en na een koffie konden we al vrij snel de boot op richting onze hut 7220. Na een biertje in de pub hebben we wederom het 'wereldbuffet' op wat ook dit keer goed te doen was. Vooral de salade, zalm en toetjes hadden bij ons de voorkeur.

Na nog een biertje in de pub en wat gekaart zijn we lekker gaan slapen omstreeks 21:30.

09 september :
Ook dit keer, de laatste keer, waren we alledrie vrij vroeg wakker en klaar voor de terugreis. Na de douche konden we om 10:00 de boot alweer af en stonden we eigenlijk direct al weer in een file. Onderweg op de A4 hadden we nogmaals file en dan weet je dat je het toch erg goed in Schotland hebt gehad..

Links (Extern) :
Schotland foto's
Schotland.pagina.nl

Prachtige panoramafoto van Schotland